จั่วม่อกัดฟันแน่น อดทนข่มกลั้นความเจ็บปวดจากพลังที่พลุ่งพล่านปั่นป่วนภายในร่างขณะที่มันกำลังพยายามฟื้นสภาพและจัดระเบียบเลือดเนื้อร่างกายตัวเองเสียใหม่ ข้อมือของมันค่อย ๆ บิดหมุนอย่างเชื่องช้าเชื่องช้าเสียจนราวกับว่าไม่ได้ขยับเคลื่อนไหว โชคดีที่มันมีความอดทนมากพอ ขณะที่ปากกล่าวหยอกเย้าอากุ่ย มันก็คอยขยับกล้ามเนื้อจำนวนน้อยนิดจนน่าสมเพชของมันไปด้วย
กระแสพลังที่อาละวาดไปทั่วร่าง ทางหนึ่งกระทบกระทั่งกันไม่หยุดอีกทางหนึ่งก็พากันเพิ่มพูนขึ้นด้วยระดับความเร็วอันน่าตระหนก จั่วม่อชักเริ่มสงสัยว่าหากมันไม่สามารถหาหนทางแก้ไขได้ในเร็ววันนี้ ผลสุดท้ายที่รอมันอยู่ เกรงว่าจะเป็นการที่ร่างกายแตกระเบิดเป็นผุยผงไม่ต่างจากเข็มเงินของข่าจั๋ว ต่อให้เป็นสังขารปิศาจที่เข้มแข็งแกร่งกร้าวที่สุด ก็ยังคงมีขีดจำกัดพลังงานที่สามารถทานทนรับได้
ปรากฏการณ์แปลกประหลาดทั้งมวลนี้ ทำเอากระทั่งผูเยากับเว่ยยังจนปัญญา พวกมันไม่เคยเห็นสภาพเช่นนี้มาก่อน
เคล็ดวิชาพื้นฐานที่จั่วม่อลอบเรียนรู้จากลุงอันหย่ามีประสิทธิภาพไม่น้อย แม้ว่าในยามนี้มันยังขยับได้เพียงข้อมือเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็จุดประกายความหวังให้แก่มันสายหนึ่ง
ข่าจั๋วนั่งมึนงงอยู่ด้านข้าง จมอยู่ในภวังค์ความคิดอันลึกล้า มันนั่งอยู่ในท่านี้มาตลอดทั้งคืน หลังจากที่จั่วม่อซักถามคำถามกองโตเมื่อค่าคืนที่ผ่านมา มันก็พบว่ามีปัญหามากมายที่มันไม่เคยครุ่นคิดพิจารณามาก่อนดังนั้
