“ขอรับ ขอรับ ขอรับ เข้าใจแล้วขอรับเหล่าซือ” ข่าจั๋วคล้ายเพิ่งสะดุ้งตื่น ค่อย ๆ ซุกเก็บเข็มปลุกปิศาจอย่างระมัดระวัง
ลุงอันหย่าไม่อาจเชื่อได้ลงว่าจั่วม่อจู่ ๆ จะกลายเป็นเหล่าซือของข่าจั๋ว แต่หลังจากรับฟังจั่วม่อบรรยายถึงเรื่องความเป็นอัจฉริยะของตนลุงอันหย่าก็หัวหมุนงุนงงไปหมด สุดท้ายยินยอมเชื่อจะดีกว่า
อย่างไรก็ตาม ผลกระทบของเรื่องนี้คือพวกตงจื่อไม่กล้าปฏิบัติต่อจั่วม่อเช่นเดิมอีก ต่อหน้าจั่วม่อ พวกมันกลายเป็นเรียบ ๆ ร้อย ๆ และระมัดระวังตัวยิ่ง พวกมันต้องให้ความเคารพต่ออาจารย์ปลุกปิศาจ เด็กหนุ่มสาวทั้งหมดล้วนถูกสั่งสอนมาเช่นนี้
ถึงตอนนี้ไม่มีผู้ใดหัวร่อที่อากุ่ยอุ้มจั่วม่อเยี่ยงเจ้าหญิงอีก ผู้คนพลันตระหนักแน่แก่ใจ ไม่น่าแปลกใจที่อาจั่วมีพลังมาก มันไม่ใช่ปิศาจธรรมดาทั่วไปแต่แรก
เพื่อที่จะทำให้ตัวตนในฐานะอาจารย์ปลุกปิศาจของมันน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น จั่วม่อเริ่มศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับอาจารย์ปลุกปิศาจอย่างจริงจังจั่วม่อเดิมทีก็มีฝีมือในแผนผังปิศาจ วิชาหลอมสร้างและค่ายกลยันต์ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายอันใด มันก็พอจะเข้าใจศาสตร์วิชาปลุกแผนผังปิศาจในระดับหนึ่ง
ศาสตร์วิชาปลุกแผนผังปิศาจไม่ใช่ศาสตร์ที่ลึกซึ้งอันใด สำหรับจั่วม่อตัวประหลาดผู้เคยศึกษาแผนผังปิศาจมามากมาย เมื่อมันเข้าใจศาสตร์วิชาปลุกแผนผังปิศาจ ความเข้าใจของมันก็เหนือล้ากว่าอาจารย์ปลุกปิศาจโดยทั่วไปอยู่หลายขั้น
ข่าจั๋วยิ่งมายิ่งเค
