นี้ขึ้นมากล่าวอีกครั้ง ข่าจั๋วหัวใจฟูฟ่องแทบล่องลอยแล้ว
“เรื่องนี้มีหนทางแก้ไขอยู่สองทาง” จั่วม่อกล่าวยิ้ม ๆ
“ประการแรก ข้าจะชดใช้เข็มที่เหมือนกับเล่มก่อนหน้าให้แก่เจ้าเล่มหนึ่ง”
ข่าจั๋วพอฟัง สีหน้าก็เบิกบานใจในทันที
“อย่างไรก็ตาม ด้วยวิธีนี้เจ้าจะต้องรอไปก่อน เจ้าก็เห็นแล้วว่ายามนี้ข้ามีปัญหาอยู่เล็กน้อย ข้าจำต้องหาหนทางแก้ปัญหาเสียก่อน ดังนั้นเจ้าต้องไม่ใจร้อน”
สีหน้าเบิกบานใจของข่าจั๋วพลันห่อเหี่ยว ในที่สุดก็สงบใจลง ถามว่า“แล้วหนทางที่สองเล่า?”
“หนทางที่สองซับซ้อนกว่าเล็กน้อย” จั่วม่อในแววตาทอประกายชื่นชม น้าเสียงเปลี่ยนไป “ข้าแน่ใจว่าเจ้ามีวัตถุดิบสำรองอยู่จำนวนหนึ่ง จงนำออกมาให้ข้าชมดู บางทีเราอาจสามารถสร้างเข็มเงินเล่มใหม่ได้ทันที”
ข่าจั๋วสั่นศีรษะอย่างผิดหวัง “การสร้างเข็มปลุกปิศาจมิใช่เรื่องง่ายดายปานนั้น”
“อ้อ ที่แท้มันเรียกว่าเข็มปลุกปิศาจ” จั่วม่อสุ้มเสียงราบเรียบ “บางทีอาจได้ หรือบางทีก็อาจจะไม่ ข้าเพียงแค่เสนอแผนการและชี้นำ ที่เหลือข่าจั๋วเซียนเซิงจะต้องลงมือทำเอง ข้าเชื่อว่าข่าจั๋วเซียนเซิงสามารถแยกแยะได้ว่าแผนการนี้สมควรเป็นไปได้หรือไม่”
ข่าจั๋วสีหน้าฉงนสงสัย หรือว่าเด็กหนุ่มผู้นี้สามารถออกแบบสร้างเข็มปลุกปิศาจได้จริง ๆ?
ศิลาเลือดไก่ ไม้ผุแห่งไพรสณฑ์ แมลงทานตะวัน… …
จั่วม่อรู้จักคุ้นเคยกับวัตถุดิบส่วนใหญ่เหล่านี้ แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน หลังจากกวาดตามอ
