ระแวงระวังไม่ มันกับอากุ่ยในยามนี้กระทั่งพลังในการปกป้อง
การที่มือข้างหนึ่งฟื้นสภาพสำเร็จ หมายความว่าวิธีการของมันอย่างน้อยยังมีส่วนที่ถูกต้อง ตราบเท่าที่มันยังไม่เลิกล้มความตั้งใจ ปัญหาเรื่องการเคลื่อนไหวสมควรแก้ไขได้ในที่สุด แต่จำนวนพลังเลือดเนื้อที่มันสามารถควบคุมได้มีขอบเขตจำกัด นี่เป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังที่ถูกละเลยและไม่ได้อาละวาดไปด้วย แต่ต่อให้จั่วม่อผนึกรวมรั้งพลังเหล่านี้ทั้งหมดเกรงว่ายังไม่ใช่คู่มือของลุงอันหย่าด้วยซ้า
มันต้องคิดหาหนทางอื่น
จั่วม่อขบคิดใคร่ครวญเงียบ ๆ อยู่นาน ดวงตาค่อย ๆ เป็นประกายขึ้นทีละน้อย จากนั้นหันขวับไปทางข่าจั๋วที่กำลังจมอยู่ในภวังค์อันลึกล้า เรียกหาเสียงดัง “ข่าจั๋วเซียนเซิง ข่าจั๋วเซียนเซิง!”
“อา!” ข่าจั๋วหันมาตามเสียงด้วยสีหน้าเลื่อนลอย ชั่วอึดใจให้หลัง สีหน้ามึนงงค่อยกลับเป็นปกติอีกครั้ง
“ข่าจั๋วเซียนเซิง มาหารือเรื่องเข็มเงินกันเสียทีดีหรือไม่” จั่วม่อสุ้มเสียงเต็มไปด้วยแรงดึงดูดใจ
“เข็มเงิน อ๊า เข็มเงินของข้า!” ข่าจั๋วทีแรกงงงันวูบ จากนั้นสีหน้ากลายเป็นตึงเครียดทันที “เชิญกล่าว เชิญกล่าว!”
เข็มเงินเล่มนั้นเป็นของสำคัญที่สุดของข่าจั๋ว แต่จั่วม่อเผลอทำลายเป็นผุยผงโดยไม่ได้ตั้งใจ แม้จั่วม่อบอกว่าจะชดใช้ให้เล่มหนึ่ง ข่าจั๋วก็ไม่ได้เชื่อถือวาจานี้จริงๆ แต่มันไม่กล้าล่วงเกินจั่วม่อผู้อาจเป็นปิศาจสูงศักดิ์ ได้แต่ปล่อยเลยตามเลย เวลานี้จั่วม่อยกหัวข้อ
