“เจ้าเมื่อกลับไปแล้วก็พากเพียรให้ดีด้วย!” แม่ทัพใหญ่ปิงหลันกล่าวพลางยื่นส่งคำสั่งโยกย้ายให้แก่มู่ซี นางชื่นชมมู่ซีเป็นอย่างยิ่ง
“ทราบแล้ว! ต้าเหริน!” มู่ซีคารวะตอบอย่างจริงจัง
“ไปเถอะ อย่าได้เสียเวลาแล้ว” แม่ทัพใหญ่ปิงหลันสีหน้าสงบราบเรียบ ขณะกล่าวว่า “พวกเราเองก็จะออกจากที่แห่งนี้ในไม่ช้าเช่นกัน”
“อ๊า!” มู่ซีถึงกับตกตะลึงพรึงเพริด “ออกจากที่แห่งนี้??”
?”แม่ทัพใหญ่ปิงหลันกล่าวอย่างสงบ
มู่ซีนิ่งงันหลังจากมหาพิบัติฟ้าสลาย รอยแยกแห่งความโกลาหลปรากฏขึ้นทุกหนแห่ง ก่อเกิดทางผ่านนับไม่ถ้วนระหว่างภพอสูรกับภพเซียน การเฝ้าป้องกันมหานครนภาโลหิตไม่หลงเหลือคุณค่าความหมายอย่างแท้จริง
เมื่อไม่กี่วันก่อนมู่ซีได้รับจดหมายจากประมุขตระกูล คาดหวังให้นางสามารถหวนคืนไปยังตระกูล เพื่อปกป้องตระกูลจากการรุกรานของซิวเจ่อ
และแทบจะในทันทีทันใดหลังจากนั้น คำสั่งโยกย้ายก็มาถึง และจุดยุทธศาสตร์ที่นางถูกย้ายไป ถึงกับเป็นดินแดนบ้านเกิดของนางเอง เรื่องนี้
มู่ซีชาญฉลาดปราดเปรื่อง เมื่อขบคิดเล็กน้อย นางก็เข้าใจกระจ่าง
ถึงตอนนี้สงครามเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ฐานรากอาณาจักรอสูรที่ปรากฏรอยแยกแห่งความโกลาหลขึ้นกลับกลายเป็นแนวหน้าของศึกสงครามแทนที่มหานครนภาโลหิต รอยแยกแห่งความโกลาหลปรากฏขึ้นทั่วไปโดยไม่มีรูปแบบ เป็นเหตุให้ระหว่างซิวเจ่อกับอสูรปิศาจสูญเสียพื้นที่แนวกันชนไป ปล่อยให้พวกมันเผชิญหน้ากันโดยตรงทันทีเป็นบท
