โหมโรงสู่การต่อสู้ตะลุมบอนอันสับสนวุ่นวาย รอยแยกแห่งความโกลาหลคือประตูสู่ดินแดนอีกฟากหนึ่ง เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่สุดที่ต้องช่วงชิง กุมประตูเท่ากับกุมสิทธิ์ในการเป็นผู้กำหนด ไม่ว่าจะเป็นซิวเจ่อหรืออสูรปิศาจ ไม่มีผู้ใดยินยอมรามือจากศึกช่วงชิงประตูเหล่านี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอยแยกแห่งความโกลาหลที่ปรากฏขึ้นในตำแหน่งสำคัญหลายแห่ง หากประตูเหล่านี้ถูกซิวเจ่อยึดครอง ผลสุดท้ายก็ไม่จำเป็นต้องไปคิดแล้ว
มู่ซีสามารถจินตนาการได้ชัดเจน ว่าการทำศึกช่วงชิงรอยแยกแห่งความโกลาหลหลังจากนี้จะดุเดือดเลือดพล่านถึงเพียงไหน
สถานการณ์เปลี่ยนพลิกรวดเร็วเกินไป กระทั่งบรรดาผู้อาวุโสที่ปราดเปรื่องยังไม่อาจคาดเดาผลลัพธ์ได้ กองทัพที่แนวหน้าเกือบทั้งหมดถูกเรียกกลับสู่ภพอสูร และโยกย้ายไปป้องกันจุดยุทธศาสตร์สำคัญต่าง ๆ
ต่อให้ซิวเจ่อคิดโจมตีสถานที่ที่มีความสำคัญรองลงมา กองกำลังท้องถิ่นก็จะเป็นเครื่องกีดขวางพวกมันเอง คอยถ่วงแข้งถ่วงขาให้ศัตรูล่าช้าลง ซึ่งจะกลายเป็นแนวกันชนให้แก่กองกำลังหลัก ช่วยให้มีเวลาเตรียมการรับมืออย่างพรักพร้อม สภาผู้อาวุโสใช้วิธีการเช่นนี้เพื่อบรรลุเป้าหมายทางยุทธศาสตร์
มู่ซีเข้าใจทุกอย่าง แต่ไม่ได้รู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย
ในช่วงวิกฤติการณ์เช่นนี้ สภาผู้อาวุโสกลับเลือกที่จะละทิ้งพวกมันเยี่ยงตัวเบี้ย นี่เป็นแผนการที่เกิดจากความอับจนหนทาง นางมิได้เคียดแค้นชิงชังสภาผู้อาวุโส เนื่องเพราะหากเป็นนางอยู่ใ
