มาก?? สามารถสร้างขึ้นใหม่เมื่อใดก็ได้ นี่เจ้าล้อข้าเล่นหรือไม่?
ข่าจั๋วทั้งเจ็บปวดใจทั้งเดือดดาล เพื่อเข็มเงินเล่มนี้ มันต้องพากเพียรพยายามอยู่หลายปี มิหนำซ้ายังต้องใช้วัตถุดิบที่เก็บสะสมไว้ทั้งหมดไปจนเกลี้ยงฉาด!
แต่… …มันเหลือบมองใบหน้าเย็นเยียบของอากุ่ยจากปลายหางตาต้องใจสั่นสะท้านขึ้นมา เข็มเงินแม้ราคาแพงมาก แต่ชีวิตน้อย ๆ ของมันย่อมสำคัญกว่า!
มันรีบปั้นรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า “ใช่ ใช่ นี่ไม่สลักสำคัญอะไรเลย ข้าคิดจะสร้างใหม่สักเล่มอยู่แล้ว ความคิดบางประการของอาจั่วยังช่วยจุดประกายให้แก่ข้า ข้าได้กำไรไม่น้อยจริง ๆ!”
ข่าจั๋วในใจร่าไห้จนน้าตาแทบเป็นสายเลือด
คราครั้งนี้ลุงอันหย่าค่อยหลงเชื่ออย่างแท้จริง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มกว้างขวาง “ดีแล้ว ดีแล้ว”
จากนั้นหันกลับมามองจั่วม่อ จ้องเขม็งนิ่งนาน
จั่วม่อเป็นโจรใจหวั่นหวาด ภายใต้การจ้องมองนี้อดตะกุกตะกักถามไม่ได้ “ท่านลุง ไฉนมองข้าเช่นนั้น?”
ลุงอันหย่าแย้มยิ้ม กล่าวปนหัวร่อฮิฮะ “ท่านี้ไม่เลว จงสำราญใจให้มากเข้าไว้เถอะ! ฮ่าฮ่า!”
จั่วม่ออับอายแทบแทรกแผ่นดิน
ลุงอันหย่าเดินออกจากห้องพร้อมเสียงหัวร่อดังกระหึ่ม มันต้องไปดูแลเหล่าปิศาจวัยเยาว์ให้ฝึกฝีมือประจำวัน
ข่าจั๋วค่อยถอนหายใจโล่งอก โชคยังดี โชคยังดี ครั้งนี้มันไม่ได้ทำให้คนที่เป็นอันตรายนี้ไม่พอใจ… …
วันนี้จั่วม่อไม่ติดตามไปชมดูการสอนวิชาของลุงอันหย่าเหมือนเช่นปกติ แต่คอยถามปัญหาเกี่ยวกับแผนผั
