เทือนอย่างเกรี้ยวกราด ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบรวมลำแสงสีทองเรียวบางดุจเส้นผมเข้าด้วยกัน ก่อเกิดเป็นวังวนมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเหวยเสิ้งอย่างฉับพลันทันใด
เส้นแสงเรียวบางดุจเส้นผมพากันพวยพุ่งเข้าไปในช่องโพรงเบื้องหน้าเหวยเสิ้ง
ช่องโพรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในบัดดล!
เหวยเสิ้งสีหน้าแปรเปลี่ยน แต่ยังไม่ทันจะได้มีปฏิกิริยาตอบสนองช่องโพรงจู่ ๆ แตกระเบิดดังสนั่นลั่นโลก! เหวยเสิ้งสะท้านขึ้นทั้งร่าง แต่ไม่ยอมล่าถอยแม้แต่ก้าวเดียว โลหิตสายหนึ่งไหลปรี่ลงจากมุมปาก เหวยเสิ้งที่รับบาดเจ็บสาหัสไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ สายตาร้อนแรงด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ยังคงจับแน่นอยู่ที่ติ้งเจิน!
พลังใจอันเด็ดเดี่ยวนัก พรสวรรค์อันยอดเยี่ยมนัก… …
ติ้งเจินอดทอดถอนชมเชยมิได้ ทว่าน่าเสียดายนัก… …
ดวงตาสำรวมแต่คมกล้าของติ้งเจินพลันสาดประกายแหลมคม!
ปิงเย่าสีหน้าน่าเกลียดสุดทนดู ความแข็งแกร่งของศัตรูเหนือล้ากว่ามันอย่างเห็นได้ชัด เผ่ามนุษย์หมอกที่สูญเสียสัญลักษณ์ศึก ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่ภายในส่วนลึกของทะเลเมฆมานานนับหมื่นปี ไม่ทันได้ตระหนักว่าพลังของพวกมันเสื่อมทรุดไปมากมายถึงเพียงนี้แล้ว!
ความเสื่อมทรุดนี้ยิ่งเห็นกระจ่างชัดเจนกว่าเดิม ยามเมื่อคู่มือของพวกมันเป็นสุดยอดสำนักดังเช่นวัดเสวียนคง
ไม่ว่าจะอย่างไร พวกมันไม่อาจปล่อยให้หลวงจีนผู้นี้หลุดรอดไปได้!
ปิงเย่าทราบกระจ่างแก่ใจ ว่าหากปล่อยให้ผู้อื่นหนีรอดกลับไปได้ สิ่งที่ร
