ารเมื่อได้รับการยืนยันจากจั่วม่อ ความหวังส่วนเสี้ยวสุดท้ายของมันก็ดับสูญไปด้วย อึดใจให้หลังค่อยกล่าวถามอย่างงุนงงสงสัย “พวกมันไฉนพากันตายหมดสิ้น
จั่วม่อสั่นศีรษะ “ข้าก็ไม่ทราบ บางทีอาจเป็นไปได้หลายสาเหตุ” ไม่ทราบเพราะเหตุใด มันไม่ต้องการบอกอีกฝ่าย ว่าหลายพันปีมานี้เป็นสวรรค์สี่ดินแดนที่ไล่ล่าทำลายล้างเชื้อสายของชนเผ่าโบราณจนสูญสิ้น
เห็นสีหน้าสลดหดหู่ของมนุษย์หมอกวัยกลางคน จั่วม่อได้แต่ปลอบโยนว่า “บัดนี้หลันหวนคืนมาแล้ว ชนเผ่าหมอกก็สามารถกลับสู่พลังอำนาจเช่นในกาลก่อน ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น”
ได้ยินเช่นนี้ มนุษย์หมอกวัยกลางคนในที่สุดค่อยยิ้มออก “มิผิด!ตราบเท่าที่ยังมีหลัน ชนเผ่าของเราก็สามารถสืบต่อไปได้!”
มันเชื่อมั่นในหลันอย่างเปี่ยมล้น!
ในไม่ช้าพวกมันก็เดินทางไปถึงที่ตั้งปัจจุบันของชนเผ่าหมอก
เดินห่างออกไปจากบริเวณบ่อน้าสายหมอก พื้นที่สิ่งปลูกสร้างผืนใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน สิ่งปลูกสร้างเหล่านี้เป็นสีฟ้าสดใสล้วน ๆ ราวกับว่าพวกมันถูกสร้างด้วยผลึกน้าแข็ง ให้ความรู้สึกโปร่งใสเยือกเย็น ผนังกำแพงสะท้อนแสงแวววาม ก่อเกิดเป็นชั้นแสงที่สามารถปิดกั้นสายตาของคนภายนอก ป้องกันไม่ให้พวกมันมองทะลุเข้าไปภายในบ้าน
สิ่งปลูกสร้างแต่ละหลังไม่ใหญ่โตนัก เพียงสามารถเรียกได้ว่าเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ เท่านั้น นอกเหนือจากวัสดุที่ใช้สร้างซึ่งให้ความรู้สึกประณีตละเอียดอ่อนแล้ว รูปทรงของสิ่งปลูกสร
