ันไร้เทียมทานหลายต่อหลายครั้งเป็นสัตว์ร้ายแดนร้างนี้เองที่ช่วยชีวิตของมันเอาไว้ในห้วงคับขัน ดังนั้นในใจมันสัตว์ร้ายแดนร้างเป็นเหมือนสหายรักผู้หนึ่ง
จั่วม่อจ้องมองพญางูเมฆอำไพที่ยังคงอาละวาดฟัดฟาดไปทั่ว ในชั่วขณะจิตนี้ มันเคียดแค้นชิงชังตนเองที่ไม่แข็งแกร่งพอ
นกโง่ก็ค้นพบอันตราย รีบเร่งความเร็วขึ้นในบัดดล พญางูเมฆอำไพเลือนหายไปจากสายตาขุ่นแค้นของจั่วม่ออย่างรวดเร็ว
ติ้งเจินในดวงตาสงบเยือกเย็นฉายแววครั่นคร้ามหวั่นไหวที่หาได้ยากยิ่ง มันเหลียวมองกลับไปยังร่างใหญ่โตมหึมาของพญางูเมฆอำไพ และไม่อาจรั้งสายตาจากไปได้อีก
สัตว์อสูรระดับแปด! ตัวตนสุดยอดที่กระทั่งมันยังต้องหวาดกลัว!
ติ้งเจินพลันสำนึกเสียใจขึ้นมา มันไม่สมควรนำหมิงจิ้งกับพวกทั้งสามร่วมทางมาด้วย มันร้อยไม่คิดพันไม่คิดว่าในทะเลเมฆจะถึงกับมีสัตว์เมฆระดับแปดสุดอันตรายเช่นพญางูเมฆอำไพอยู่ด้วย ต่อหน้าสัตว์อสูรระดับแปด กระทั่งมันเองยังต้องระมัดระวัง ส่วนหมิงจิ้งกับพวกเกรงว่ากระทั่งโอกาสหลบหนียังไม่มี ไม่ว่าสถานที่ใดในโลก สัตว์อสูรระดับแปดก็เป็นผู้ล่าระดับสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ตัวตนอันแข็งแกร่งสุดยอดที่กระทั่งซิวเจ่อด่านหยวนอิงยังไม่กล้าตอแย!
คราครั้งนี้นับว่าโชคดีอย่างแท้จริง หากพวกมันข้ามแม่น้าช้ากว่านี้สักเล็กน้อย เช่นนั้นก็ย่าแย่แล้ว
อย่างไรก็ตาม… …
สายตาของมันจับนิ่งไปยังกลุ่มคนที่กำลังข้ามแม่น้าตามมา ดวงตาทอประกายอำมหิตวูบ มันยังจดจ
