ำได้ชัดเจนถึงความรู้สึกสั่นไหวในใจ ในยามที่สัตว์ร้ายแปลก ๆ ตัวนั้นถูกเรียกออกมา ความแตกตื่นตกใจของมันในเวลานั้นเกรงว่าไม่มีผู้ใดหยั่งทราบแน่ชัด มันแม้ไม่รู้จักสัตว์ร้ายแดนร้างแต่นับตั้งแต่สัตว์ร้ายแดนร้างปรากฏกายขึ้น กลิ่นอายเก่าแก่และโดดเดี่ยวเดียวดายอันพิเศษเฉพาะที่แผ่ซ่านออกมาก็ดึงดูดความสนใจของติ้งเจินไปจนหมดสิ้น
การจู่โจมแลกชีวิตของสัตว์ร้ายแดนร้างถึงกับสร้างบาดแผลร้ายแรงให้แก่พญางูเมฆอำไพ ช่วยให้ติ้งเจินสามารถประเมินพลังของสัตว์ร้ายแดนร้างได้ใกล้เคียงกว่าเดิม
อย่าลืมว่าพญางูเมฆอำไพเป็นสัตว์อสูรระดับแปด!
ซิวเจ่อผู้ครอบครองสัตว์ปราณที่สามารถทำร้ายพญางูระดับแปดไหนเลยจะมีเบื้องหลังรวบรัดธรรมดาได้?
ติ้งเจินไม่ได้คิดไปในทิศทางของศาสตร์อสูรแม้แต่น้อย ระยะทางระหว่างทั้งสองฝ่ายนับว่าห่างไกลกันพอดู ในแม่น้ายังปกคลุมด้วยม่านหมอกเมฆ ดังนั้นสายตาของพวกมันถูกปิดกั้นไม่น้อย ที่ยิ่งไปกว่านั้น ความสนใจของพวกมันยังพุ่งเป้าไปที่พญางูเมฆอำไพแทบทั้งหมด
สัตว์อสูรระดับแปด กระทั่งติ้งเจินเองชั่วชีวิตนี้ก็เพียงพบเห็นไม่กี่ครั้งเท่านั้น
มีเพียงในยามที่สัตว์ร้ายแดนร้างปรากฏตัวขึ้นแล้ว จึงค่อยดึงดูดความสนใจของติ้งเจิน ดังนั้นมันไม่ทันสังเกตเห็นตอนที่จั่วม่อใช้ศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัย
ติ้งเจินกำลังขบคิดใคร่ครวญว่ามันสมควรลงมือกับอีกฝ่ายหรือไม่ความเห็นที่มันมีต่อคณะของจั่วม่อแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน มัน
