ีเร่งเก็บรวบรวมแก่นสารเมฆาอย่างไม่คิดชีวิต
คังเต๋อหยิบขวดหยกออกมา เริ่มเก็บรวบรวมแก่นสารเมฆาอย่างระมัดระวัง
จั่วม่อหัวร่อฮี่ฮี่ กล่าวว่า “เมื่อเข้าสู่ภูเขาสมบัติ เราย่อมไม่อาจจากไปมือเปล่า!”
เพียงกล่าวจบคำ ทั้งขวดหยกเอย กล่องหยกเอย นับเป็นหลายร้อยใบปรากฏขึ้นตรงหน้ามัน
เหวยเสิ้งกับจงหยูก็ไม่รีรอ เริ่มเก็บเกี่ยวสมบัติตรงหน้าเช่นกัน
หากหลอมสร้างแก่นสารเมฆาเพิ่มเข้าไปในกระบี่บิน กระบี่บินจะยิ่งรวดเร็วและปราดเปรียวมากขึ้นกว่าเดิม เหวยเสิ้งซัดกระบี่ดำออกไปกลางอากาศ กระบี่ดำคำรามเบา ๆ จากนั้นปลดปล่อยแรงดึงดูดอันน่าสะท้านใจ
? มันรีบทดลองใช้เวทวิชาหลอมสร้างไข่มุกหยินในบัดดลทำท่าคว้าจับไปทางแม่น้าเมฆา
ปัง!
ผลึกน้าแข็งนับร้อย ๆ ก้อนในแม่น้าเมฆาพลันแตกระเบิด เส้นใยแก่นสารเมฆาราวกับห่าพิรุณ หมุนคว้างเข้าไปผนึกรวมตัวในฝ่ามือของจั่วม่อก่อเกิดเป็นเม็ดไข่มุกขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือเม็ดหนึ่ง ไข่มุกนี้ทั้งกลมเกลี้ยงและเป็นประกาย ราวกับว่าแกะสลักขึ้นจากก้อนผลึก สิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุด
บรรดาซิวเจ่อที่ริมฝั่งแม่น้า ล้วนถูกเสียงเอะอะอึกทึกจากคณะของจั่วม่อก่อกวนจนหันมามองเป็นตาเดียว จากนั้นล้วนมีสีหน้าเคารพยำเกรงโดยถ้วนหน้า
“ร่างทองบรรลุธรรม!” ติ้งเจินดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า เงาร่างที่ด้านหลังของจงหยูแม้ดูเลือนราง แต่ก็เป็นร่างทองอันสูงสง่าของโพธิสัตว์มังกรคชสารไม่ผิดแน่ ความตื่นตะลึงครั้งนี้ทำให้มันหลงลืมคว
