องพลังปราณ
มองดูบรรดาเส้นทางสายน้อยที่นำเข้าสู่ทะเลเมฆชั้นใน ไม่ทราบเพราะเหตุใด จั่วม่ออดทอดถอนใจไม่ได้ กล่าวตามความสัตย์ การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเหล่าหลวงจีนจากวัดเสวียนคงทำให้มันรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง สิ่งที่สามารถดึงดูดหลวงจีนวัดเสวียนคงมาถึงที่นี่ได้ย่อมต้องมิใช่สิ่งของธรรมดาสามัญแน่ จั่วม่อไม่สนใจสิ่งที่คล้ายจะใหญ่โตเกินตัวนั้นมันเพียงไม่ต้องการให้เกิดเหตุแทรกซ้อนในระหว่างที่มันพยายามจะเยียวยารักษาอากุ่ย
“มีเส้นทางที่แตกต่างกันมากมายถึงเพียงนี้ เจ้าจดจำได้ทั้งหมดหรือ?”
พวกมันเดินไปตามเส้นทางสายน้อยที่คดเคี้ยว ในไม่ช้าก็ลับหายไปในทะเลเมฆ
“อาจารย์อา คนเหล่านั้นมีสิ่งใดน่าแปลกหรือหมิงจิ้ง (พิสุทธิ์สดใส) ลองถามหยั่งเชิง ในบรรดาศิษย์รุ่นเยาว์ทั้งสาม มันมีจิตใจประเปรียวที่สุด สังเกตเห็นอาการผิดปกติของอาจารย์อาแต่แรก
ผูเยาดูไม่ผิด คนเหล่านี้เป็นหลวงจีนจากวัดเสวียนคงจริง ๆ สมณะคิ้วขาวจีวรม่วงเรียกว่าติ้งเจิน (แน่วแน่แท้จริง) ส่วนบรรดาศิษย์ในจีวรสีน้าเงินล้วนเป็นศิษย์รุ่นที่สามของวัดเสวียนคง ติ้งเจินรับหน้าที่นำศิษย์เหล่านี้ออกท่องเที่ยวหาประสบการณ์ ระหว่างทางจู่ ๆ ได้รับข่าวสารจากท่านเจ้าอาวาส จึงเปลี่ยนเส้นทางมุ่งหน้ามายังอาณาจักรทะเลเมฆตามคำสั่ง
ติ้งเจินพยักหน้าพลางกล่าว “นักบวชนิกายพุทธผู้นั้นไม่ทราบว่ามาจากสำนักใด แต่มันถึงกับถือครองพลังอธิษฐาน นับว่าหาได้ยากยิ่ง”
“พลังอธิษฐาน!
