ปรือสังขารปิศาจมหาทิวาสำเร็จ ทั่วทั้งภพปิศาจ ต้าเหรินสามารถเรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่ง ก่อร่างสร้างตัวอยู่ในสถานที่ที่
ในที่สุดก็พยายามหักห้ามอารมณ์เศร้าเสียดาย จั่วม่อจุปากด้วยความโหยกระหายไม่คลาย จากนั้นแสร้งเป็นกระแอมไอ “ประเสริฐ ฟังดูดีมาก!ประเสริฐยิ่ง อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าต้องจดจำไว้ ต่อไปอย่าได้ทำตัวสะดุดตา เราต้องงำประกายให้มิดชิด!”
ไม่น่าแปลกใจที่ต้าเหรินสามารถเอาตัวรอดในภพซิวเจ่อมาจนถึงตอนนี้ ทั้งยังสามารถครอบครองกองทัพเช่นนี้ ท่านเข้าใจวิธีปกปิดซ่อนเร้นอย่างแท้จริง!
เยี่ยหลิงกล่าวอย่างเทิดทูนบูชาจริงจัง “ทราบแล้วต้าเหริน!”
หลังจากรับฟังคำเยินยอจนอิ่มอกอิ่มใจ จั่วม่อรู้สึกว่ารับมาเพียงฝ่ายเดียวดูไม่ค่อยยุติธรรมนัก มันขบคิดชั่วครู่ จากนั้นกล่าวว่า “อ้อ พวกเจ้าเมื่อมีความจริงใจ เช่นนั้นนับแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าเรียกว่าค่ายฮุย(ค่ายละอองสีเทา) ซู่หลงจะเป็นผู้นำค่ายนี้เป็นการชั่วคราว มอบให้เจ้าเป็นรองผู้บัญชาการ”
เยี่ยหลิงปลาบปลื้มประโลมใจยิ่ง “ขอบคุณต้าเหรินประทานนาม!”
“แต่นับจากวันนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าต้องจดจำให้มั่น อย่าได้เปิดเผยตัวว่าพวกเจ้าเป็นเผ่าปิศาจ” จั่วม่อกำชับเยี่ยหลิง
“ขอรับ!” เยี่ยหลิงเต็มไปด้วยความนับถือเลื่อมใส ต้าเหรินรอบคอบยิ่งนัก
มันหันกลับไปสั่งการสองสามคำ กองทัพปิศาจทั้งหมดเปลี่ยนรูปโฉมของพวกมันทันที บรรดาปิศาจที่สามารถเข้าร่วมกองทัพล้วนมีพลังฝีมือแข
