มือของมันแม้แต่น้อย” เยี่ยหลิงกล่าวอย่างจริงจัง“ผู้น้อยได้แต่เป็นแม่ทัพกองหลังให้แก่สือตงต้าเหรินมาโดยตลอด”
“ที่แท้เป็นเช่นนี้… …” จั่วม่อพลันรู้สึกว่ามันเก็บเกี่ยวกำไรได้ก้อนโตรีบผงกศีรษะอนุญาต “เช่นนั้นเจ้าลองดู!”
เยี่ยหลิงปิติยินดียิ่ง “ขอบคุณต้าเหริน!”
ฝ่ายตรงข้ามสะกดข่มมันอย่างสิ้นเชิง ไม่ให้โอกาสพวกมันได้ฉกฉวย
มันไม่เคยคิดว่าจะต้องต่อกรกับคู่ต่อสู้ที่น่าประหวั่นพรั่นพรึงถึงเพียงนี้!
คนผู้นี้ใช่ ‘เซวียตง’ ตำนานแห่งคุนหลุนหรือไม่??
? มิใช่เป็นเพียงสถานที่เล็ก ๆ อันห่างไกลซึ่งสวรรค์สี่ดินแดนรังเกียจที่จะมาเยือนหรอกหรือ
ไฉนมีแม่ทัพบัญชาการศึกไร้ผู้ต้านอยู่ในที่แห่งนี้ด้วย
แม่ทัพบัญชาการศึกระดับทอง!
มีเพียงแม่ทัพบัญชาการศึกระดับทองเท่านั้น จึงสามารถเล่นงานมันจนตกอยู่ในสภาพอเนจอนาถถึงเพียงนี้!
สือตงอยู่ห่างจากระดับแม่ทัพบัญชาการศึกระดับทองเพียงก้าวเดียวเท่านั้น หากมิใช่ติดขัดที่สายเลือดปิศาจตั๊กแตนฟ้าของมัน บางทีมันอาจกลายเป็นแม่ทัพบัญชาการศึกระดับทองแล้วด้วยซ้า นับตั้งแต่ยังเยาว์วัยมันก็แทบไม่เคยพบพานคู่มือเปรียบติด ในการต่อสู้หักหาญซึ่งหน้า มันไม่เคยไม่มีความมั่นใจมาก่อน
แต่ในเวลานี้…
มองดูหน่วยทัพเซียนกระบี่หน่วยเล็ก ๆ บ้างสามบ้างห้าที่พุ่งผ่านไปมาบนท้องฟ้า สือตงกัดริมฝีปากแน่น สีหน้าซีดขาว
ในเวลานี้เอง เสียงอุทานอย่างแตกตื่นดังมาจากผู้ช่วยแม่ทัพของมัน
สือตงหันขวับไปมองอย่างฉับพ