ละเจตจำนงฆ่าฟันเพิ่มพูนอย่างต่อเนื่อง จั่วม่อรู้สึกร่างกายเป็นดั่งลูกโป่งที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอันมืดมนและพลังทำลายล้างอย่างล้นเหลือ เต้นพล่านไม่หยุดยั้งอยู่ในใจมัน
“ฆ่า!”
จั่วม่อคำรามก้อง แฝงเร้นความเจ็บปวดจาง ๆ ตบฟาดใส่กลุ่มหมอกดำเบื้องหน้าอย่างหักโหม!
“ฆ่า!”
เหล่าองครักษ์ทุกข์ยากตะโกนสุดเสียงอย่างพรักพร้อม จู่โจมออกในเวลาเดียวกัน!
พลังงานสีดำที่ผนึกรวมรั้งจากเจตจำนงฆ่าฟัน พากันรวมตัวไหลบ่าไปยังฝ่ามือขวาของจั่วม่อ ประดุจแม่น้าร้อยสายไหลลงสู่ทะเล
ลวดลายสุริยันบนฝ่ามือขวาของจั่วม่อพลันเปล่งแสงเจิดจรัส
เพียงแต่ครั้งนี้ไม่ได้เป็นแสงสีทองบาดตาเหมือนปกติ แต่กลับเป็นสีแดงเข้มอย่างน่าพรั่นพรึง!
ฝ่ามือประทับสุริยัน!
วู้มมม ซื่อ!
เสียงกรีดแหลมกังวานก้องจากทุกทิศทาง!
ชั่วพริบตาที่ฝ่ามือประทับสุริยันสีแดงเข้มพวยพุ่งออกจากฝ่ามือของจั่วม่อ พลังฝ่ามือพลันดูดรั้งอากาศและพลังปราณในรัศมีสิบลี้มารวมกันอย่างดุเดือด อากาศธาตุคล้ายถูกย้อมด้วยชั้นสีแดงเลือด อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน
“ฝ่ามือประทับสุริยัน! สังขารปิศาจมหาทิวา!”
เยี่ยหลิงแตกตื่นตะลึงลานจนแทบร้องออกมา สำหรับจั่วม่อ ในเรื่องสังขารปิศาจกับทักษะปิศาจมันแทบไม่ล่วงรู้อันใด แต่สำหรับปิศาจเลือดแท้อย่างเยี่ยหลิง ย่อมต้องคุ้นเคยกับสังขารปิศาจที่ขึ้นชื่อลือชาแทบทุกชนิด
รอจนมันเห็นพลังฝ่ามือประทับสุริยันสีแดงเข้ม เยี่ยหลิง
