ผู้นี้ก็เป็นได้แค่มือใหม่ที่ไม่เข้าใจอันใด
มันขบคิดอยู่ครู่ใหญ่ การมาของคนเหล่านี้ย่อมไม่ใช่สิ่งเลวร้ายแต่อย่างใด เกาะเต่าอันที่จริงมีพื้นที่ไม่น้อย แต่จำนวนผู้คนบางตาเกินไป และส่วนใหญ่ยังเป็นซิวเจ่อสายการผลิตที่ไม่มีฝีมือต่อสู้ นับว่าองค์ประกอบของไพร่พลไม่สมเหตุสมผลเท่าใด หากพวกมันต้องการเอาชีวิตรอดในอาณาจักรทะเลเมฆ พวกมันต้องมีเซียนนักรบจำนวนมากพอ มิเช่นนั้นหากผู้คนของค่ายจูเชวี่ยและค่ายเว่ยเกิดบาดเจ็บล้มตาย และไม่อาจหาคนทดแทนได้ เช่นนั้นพวกมันยิ่งต่อสู้มากเท่าใด ก็จะยิ่งอ่อนแอลงเท่านั้น
ตราบใดที่รอยแยกแห่งความโกลาหลยังคงอยู่ อาณาจักรทะเลเมฆก็มิได้แตกต่างอันใดจากแนวหน้า สามารถเกิดศึกได้ทุกเมื่อ
จั่วม่อกัดฟัน กล่าวอย่างเฉียบขาดว่า “เราจะรับตัวพวกมันไว้!”
เทียบกับเลี่ยวฉีชางที่ตื่นเต้นยินดีแล้ว คนอื่น ๆ ยังมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง พวกมันทราบว่าหลังจากคำประกาศนี้ ต้าเหรินยังต้องมีวิธีการตามหลัง
จั่วม่อก็ไม่อ้อมค้อมเกรงอกเกรงใจ กล่าวอย่างตรงประเด็น “เลือกผู้มีฝีมือจากกลุ่มคนเหล่านี้ ตั้งค่ายอีกแห่งหนึ่ง เรียกว่าค่ายเสวียนอู่ ยามนี้พวกมันยังไม่มีฝีมือการรบ ต้องฝึกฝนกระบวนทัพให้แก่พวกมันเสียก่อนม้าฝาน เจ้าในเมื่อเป็นตัวก่อเรื่องครั้งนี้ ค่ายเสวียนอู่ก็ยกให้เจ้ารับผิดชอบ”
ม้าฝานสำนึกเสียใจอย่างสุดแสน เรียกให้มันฝึกปรือสามเณรมือใหม่ทั้งกองทัพ นี่เลวร้ายยิ่งกว่าฆ่ามันเสียอีก!
เหนียนลู่กับ
