ที่เข้าออกจากค่ายกลทุกวัน ไม่มีผู้ใดกล่าววาจากับพวกมัน
มันเฝ้าประจักษ์ด้วยสายตาตัวเองมาตั้งแต่ต้น รอบเกาะเต่าจากเวิ้งว้างว่างเปล่า ถึงยามนี้เต็มไปด้วยผู้คนเลือดระอุ ซิวเจ่อทุกคนที่ดั้นด้นมาถึงที่นี่ ล้วนมีเพียงจุดมุ่งหมายเดียว นั่นคือหวังจะเข้าร่วมกับเกาะเต่าทำศึกกับกองทัพปิศาจให้ระบือลือลั่นสักครา
แต่ยังคงไม่มีผู้ใดแยแสสนใจพวกมัน
หลายคนที่ใจร้อนวู่วามเริ่มบันดาลโทสะ พากันโถมเข้าโจมตีค่ายกลจากนั้นพวกมันก็ถูกค่ายกลแผดเผาเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา เหล่าเมฆสนธยาสีแดงฉานอันตระการตานั้น เป็นอันตรายถึงชีวิต
ภาพอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ทำให้ผู้คนรอบข้างใจเย็นลงทันควัน
เห็นซิวเจ่ออีกกลุ่มหนึ่งขี่เมฆวิเศษเหินพุ่งมาแต่ไกล ท่ามกลางเสียงอากาศคำรามแหลมสูง แล้วพากันดิ่งหายลงไปในหมู่เมฆเพลิงแดง ทุกครั้ง
?หรือคิดว่ายังสิ้นเปลืองไม่พอ
ผู้คนนับไม่ถ้วนแทบโถมเข้าไปลอกคราบพวกมันให้หมดจด ตอนเริ่มแรก ผู้คนแม้อิจฉาริษยาแต่ยังพอยอมรับได้บ้าง อาศัยความเข้มแข็งของเกาะเต่า คิดติดอาวุธระดับนี้ให้แก่ยอดฝีมือจำนวนหนึ่ง มิใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
กองกำลังใดไม่มียอดฝีมือที่ซื่อสัตย์ภักดีโดยไม่มีเงื่อนไขสักสามร้อยห้าร้อยคน
แต่ในไม่ช้าพวกมันก็ค้นพบอย่างตื่นตะลึง ว่าชุดเหล่านี้หาใช่ชุดแต่งกายของยอดฝีมือจำนวนหนึ่งไม่ แต่เป็นชุดยุทโธปกรณ์มาตรฐานของไพร่พลเกาะเต่า ทุกคนที่ออกมาจากค่ายกลล้วนสวมใส่ชุดแบบเดียวกัน!
ผู้คนนับไม่ถ้วนน้าตาไห
