ับหก แม้ว่าอาวุธเวทเหล่านี้จะมีหลากหลายประเภท แต่ทั้งหมดล้วนเป็นสินค้าชั้นยอด สิ่งที่ทำให้เซินอู๋ไฮ่เจ็บปวดใจที่สุด ก็คือการสูญเสียแหวนมิติของมันนี่เอง ภายในแหวนมิติเป็นขุมสมบัติย่อม ๆ รวมถึงบรรดาวัตถุดิบล้าค่าที่มันเก็บเล็กผสมน้อยมา
?
ขณะที่บรรดาซิวเจ่ออาณาจักรทะเลเมฆยังจดจ่ออยู่กับเรื่องราวของวิหารเทพสุริยัน ในพื้นที่ส่วนลึกของทะเลเมฆมีรอยแยกประหลาดสายหนึ่ง กว้างราวสิบจั้ง ภายในรอยแยกที่คล้ายรอยฉีกขาดของอากาศธาตุนี้มืดมิดเป็นแผ่นผืน ไม่มีแสงใด ๆ
ทันใดนั้นเอง ร่างสูงก้าวออกมาจากรอยแยก
หลังจากนั้นสักครู่ เงาร่างอื่น ๆ ก้าวตามออกมาไม่ขาดสาย
เงาร่างที่ออกมาเป็นคนแรกพลันหันไปทางหนึ่ง กล่าวอย่างลิงโลดว่า
“ข้าสูดได้กลิ่นซิวเจ่อ!”
เซินอู๋ไฮ่บดขยี้นกกระเรียนกระดาษในมือเป็นผุยผง สีหน้าดำทะมึนข้างกายมัน หลีซู่ทำท่าลังเลวูบหนึ่ง จากนั้นถามอย่างระมัดระวัง “ผู้อาวุโส… …”
หลีซู่จดจำกระเรียนกระดาษเมื่อครู่ได้ นี่เป็นกระเรียนกระดาษพิเศษเฉพาะของสำนัก หรือว่าทางสำนักคาดโทษพวกมัน?? ไฉนผู้อาวุโสมีโทสะ?
เซินอู๋ไฮ่ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นชนชั้นหยวนอิงผู้หนึ่ง ความสามารถในการสงบอารมณ์นับว่าลึกล้ามาก ด้วยการสูดหายใจลึก ๆ คราหนึ่ง มันก็กลับคืนสู่ความเยือกเย็นตามเดิม
“เจ้าไปเตรียมตัว เราจะกลับสำนัก!”
“กลับสำนัก?”
?
?
อย่างไรก็ตาม เซินอู๋ไฮ่แม้ไม่ยินยอมพร้อมใจ แต่อีกใจหนึ่งก็งุนงงสงสัยอยู่บ้าง เบื้องบนของสำนักไ
