ดูกหยกดำเหล่านี้ไม่สามารถประกอบรวมกันเป็นโครงกระดูกที่สมบูรณ์ร่างหนึ่งได้
มีกระดูกสูญหายไปสามชิ้น
หรือว่ามันเก็บมาไม่หมด?
ฝึกปรือพลังเทพ ทั้งยังสามารถหลอมสร้างเป็น ‘หนามอีกา’ ซึ่งว่ากันว่าทรงอานุภาพเลิศภพจบพสุธา แม้แต่พี่ใหญ่ชิงหลินยังรับบาดเจ็บภายใต้อิทธิฤทธิ์ของเจ้าสิ่งนี้ แต่ปัญหาก็คือจั่วม่อทั้งไม่รู้วิธีใช้งานเมล็ดพันธุ์ดวงตะวัน และไม่รู้วิธีหลอมสร้างหนามอีกา
หลังจากพลิกดูอยู่หลายรอบ จั่วม่อค้นพบด้วยความเศร้าหดหู่ ว่าสมบัติโบราณเหล่านี้แม้เลอเลิศ แต่มันล้วนไม่ล่วงรู้วิธีการใช้งานทั้งสิ้น
หากเทียบกันแล้ว ในขณะที่อาวุธเวทโบราณจากวิหารเทพสุริยันล้วนใช้การไม่ได้ สิ่งที่เซินอู๋ไฮ่กับคนอื่น ๆ ‘มอบให้’ แก่จั่วม่อ ก็สามารถใช้งานได้ทันที ของเหล่านี้มีแต่อาวุธเวทระดับสูงทั้งสิ้น กระทั่งจั่วม่อผู้เคยเห็นอาวุธเวทดี ๆ มาไม่น้อย พอเห็นพวกมัน ยังต้องดวงตาเป็นประกายขึ้นมา
ต้นตะขอหยก ระฆังลายโลหิต ไผ่ทะเลศพ… …
ไม่ว่าสมบัติชิ้นใดในของเหล่านี้ หากขายออกไปในท้องตลาด จะประเมินค่ามิได้!
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้จั่วม่อหวั่นไหวใจมากที่สุด คือสิ่งที่ได้รับจากเซินอู๋ไฮ่ ชนชั้นหยวนอิงซึ่งรั้งตำแหน่งผู้อาวุโสแห่งเทียนหวน ทั้งสองศักดิ์ฐานะนี้ ไม่ว่าศักดิ์ฐานะใดล้วนหมายถึงความมั่งคั่งอันล้นเหลือ เป็นสิ่งที่เก๋อไห่ จู๋จ้างเหล่าเหรินและเหล่าคนท้องถิ่นไม่อาจยกขึ้นเทียบได้
เซินอู่ไฮ่ไม่มีอาวุธเวทที่ต่ากว่าระด
