จิตเจตนาของมันย่อมเห็นได้ชัด มันกำลังเฝ้ารอโอกาสลงมือหวังผลในจังหวะเวลาที่สำคัญที่สุด
แต่สำหรับวิหารเทพ ทุกผู้คนนอกจากจั่วม่อล้วนเป็นศัตรู นักฆ่าหน้ากากแม้สามารถหลบซ่อนตัวจากหูตาของผู้คน หรือยังจะสามารถตบตาวิหารเทพได้? ดังนั้นถูกลำแสงสะกดใจอีกาทองคำกักตัวเอาไว้เช่นกัน
สำหรับตัวประหลาดที่เกือบจะส่งมันไปโลกหน้าผู้นี้ จั่วม่อเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ไม่จำเป็นต้องว่ากล่าวมากความ มันลงมือลอกคราบอีกฝ่ายจนสะอาดสะอ้าน แม้แต่หน้ากากขาวอันเป็นป้ายยี่ห้อของผู้อื่นยังไม่ละเว้น
เพียงชั่วเวลาไม่นานนัก ภายในวิหารเทพก็หลงเหลือแต่บรรดาหุ่นปั้นเปลือยเปล่าโล่งโจ้งกลุ่มหนึ่ง พวกมันถูกทิ้งให้อวดผิวขาวสะอาดสะอ้านอยู่กลางวิหาร ราวกับฝูงลูกแกะขาวที่เพิ่งถูกถอนขนจนหมดสิ้น
“ฮ่า สบายตาน่าดูชมนัก!”
จั่วม่อเต็มไปด้วยความลิงโลดลำพอง รีบแล่นจากไปในบัดดล ลำแสงสะกดใจอีกาทองคำอาจเหลือช่วงเวลาสำแดงพลังอีกไม่นานแล้ว
ท่านทั้งหลาย ขออำลาไปก่อน! ขอให้โชคดี!
เมื่อจั่วม่อมุดผ่านอาณาจักรลับแมกไม้ขจีกลับมาถึงเกาะเต่า ก็เป็นเวลาที่วิหารเทพถล่มทลายลงเหมือนขอนไม้ผุพังพอดี เห็นเมฆฝุ่นมหึมาฟุ้งตลบ ทว่าเมฆฝุ่นยังไม่ทันกระจายตัว เพลิงผลาญพลันปะทุขึ้นจากส่วนลึกใต้พื้นโลกกลืนกินวิหารเทพทั้งหลังลงไป
ผู้คนที่เฝ้าชมดูความสนุกสนานพากันร้องอุทานอย่างแตกตื่น
เซินอู๋ไฮ่รู้สึกว่าฝ่ามือเจ็บแปลบ พลันฟื้นคืนสติในบัดดล
ไฟ??ไฉนมันอยู่ในทะเ
