หุบเขาถึงสามวันสามคืนกว่าจะสิ้นสุดลง
หลีซู่ปกติแล้วรักใคร่หวงแหนสมบัติชิ้นนี้ยิ่ง นอกเหนือจากการนำออกมาประทับรอยประทับวิญญาณเป็นประจำทุกวันไม่เคยขาด มันไม่ค่อยนำออกมาใช้ในการต่อสู้ บรรดาศิษย์อื่น ๆ ทราบว่ามันมีอาวุธเวทคุ้มกายอยู่ชิ้นหนึ่ง แต่ผู้ที่เคยเห็นกับตามีอยู่น้อยคนนัก
ในเวลานี้มันหมายปิดฉากการต่อสู้โดยเร็วที่สุด จึงจำต้องสำแดงยอดอาวุธเวทคุ้มกายชิ้นนี้ออกมา!
แต่แล้วชั่วพริบตานี้เอง สังหรณ์อันตรายผุดขึ้นในใจอย่างกะทันหันในครรลองสายตาของหลีซู่ จุดแสงประกายพลันแตกระเบิดออกมาโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า!
สังหรณ์อันตรายแรงกล้าปลุกเร้าจนหลีซู่ขนลุกเกรียว12 ต้นหลีหรือต้นแพร์
สีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง หลีซู่ดีดกายถอยกรูดอย่างไม่คิดชีวิตพร้อมกันนั้นลำแสงสายหนึ่งพุ่งวาบออกจากวงแหวนฟ้า ปิดสกัดอยู่ตรงหน้ามัน
ติง!
ค่ายกลยังไม่ทันจะสำแดงเดช พลันแตกสลายเหมือนเศษแก้ว
ท่ามกลางสะเก็ดแสงค่ายกลอันสับสน ลำแสงเย็นยะเยียบสายหนึ่งทะลวงออกมาอย่างเงียบเชียบ แทงใส่ใบหน้าของหลีซู่อย่างเหี้ยมเกรียม
“นักฆ่าหน้ากาก!”
เป็นครั้งแรกที่ความหวาดกลัวฉายชัดออกมาบนใบหน้าของหลีซู่ มันพลันสำนึกเสียใจขึ้นมา บัดซบ! มันไฉนหลงลืมตัวอันตรายนี้ไปเสียได้?
ลำแสงเงียบสงบสายนี้ประหนึ่งหนอนไชกระดูก เกาะติดแนบแน่นไม่ยอมห่าง พกพาเจตจำนงเย็นเยือกสะท้านขวัญวิญญาณ แทงใส่หว่างคิ้วของหลีซู่อย่างแยบคาย
เสี้ยวพริบตาแห่งความคับขันเป็นตาย ห
