ผู้อาวุโสเซินสีหน้าดำทะมึน
มันย่อมรู้จักสองคนที่อยู่ตรงหน้า ผู้ที่แต่งกายด้วยชุดไท่จี๋เรียกว่าเก๋อไห่ ส่วนคนที่ถือไม้ไผ่ไม่ทราบชื่อเสียงเรียงนามแท้จริง ดังนั้นผู้อาวุโสเซินเรียกหามันว่าจู๋จ้างเหล่าเหริน (ตาเฒ่าไม้ไผ่) ทั้งคู่ล้วนมีพลังฝึกปรือด่านหยวนอิง พลังฝีมือของพวกมันแต่ละคนย่อมไม่อาจเทียบได้กับผู้อาวุโสเซิน แต่หากพวกมันทั้งสองร่วมมือกัน ผลสุดท้ายจะเป็นเช่นไรก็ยากบอกได้แล้ว
หนึ่งยืนอยู่ทางขวา อีกหนึ่งสกัดอยู่ทางซ้าย ตำแหน่งของพวกมันประกอบเป็นรูปสามเหลี่ยม จิตเจตนาลงมือร่วมกันของคนทั้งสองย่อมเห็นได้ชัดเจน
“พวกเจ้าทั้งสองหมายความว่าอย่างไร? หรือคิดเป็นศัตรูกับเทียนหวน9ของข้า!” ผู้อาวุโสเซินกล่าวแผ่วเบาแต่หนักแน่น ในสุ้มเสียงแฝงเค้าทระนงภาคภูมิที่ไม่อาจปกปิดซ่อนเร้น
“เทียนหวน!?”
สองหยวนอิงสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย จู๋จ้างเหล่าเหรินแค่นเสียงอย่างเย็นชา “เฮอะ เทียนหวน? พรรคซวีหลิงกลับกลายเป็นเทียนหวน9 เทียนหวน – สำนักวงแหวนฟ้าตั้งแต่เมื่อใด? พี่ท่านใช่เห็นว่าพวกเราเป็นตัวโง่งมที่สามารถหลอกลวงได้ง่ายดายหรือไม่?”
วาจาของมันแม้แข็งกร้าว แต่สุ้มเสียงกลับอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว
จั่วม่อพอฟังยังตื่นตะลึงจนอ้าปากค้าง มันย่อมต้องทราบกระจ่างว่าเทียนหวนหมายถึงสิ่งใด เหตุที่ภพเซียนถูกขนานนามว่าสวรรค์สี่ดินแดน ก็เนื่องเพราะคุนหลุน วัดเสวียนคง10 เทียนหวนและซีเซวียน11 แบ่งแยกกันปกครองสี่ดินแดนอันกว้างไพ
