จั่วม่อรุดหน้าไปอย่างระมัดระวัง
ในสถานที่ผีสางเช่นนี้ยากจะรู้สึกมั่นคงปลอดภัย แม้ว่าเปลวเพลิงของแดนผลาญเทพมอดดับไปนานปี แต่บรรยากาศแห่งความหดหู่ กดดันและสิ้นหวังที่สั่งสมมาเนิ่นนานจนนับปีไม่ถ้วน ยังคงกดทับจั่วม่อแทบหายใจหายคอไม่ออก ประหนึ่งก้อนหินใหญ่กดทับอยู่ในหัวใจ
จั่วม่อเส้นประสาทตึงแน่นเขม็งเกลียว
เมื่อครู่มันคล้ายพบเห็นอะไรบางอย่างจากปลายสายตา ภายใต้สภาพแวดล้อมที่ชวนขวัญกระเจิงเช่นนี้ อดสะดุ้งสุดตัวไม่ได้ จั่วม่อปาดเหงื่อบนใบหน้า พยายามสงบใจลงอย่างสุดความสามารถ สถานที่ผีสางอันใดกัน! มันนึกภาพไม่ออกจริง ๆ ว่าผู้ที่ถูกคุมขังไว้ในแดนผลาญเทพแห่งนี้ทนมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรโดยไม่ร้องขอความตาย!
เมื่อก้าวเดินไปทางด้านนั้น จั่วม่อในที่สุดก็พบเห็นสิ่งของกองนั้น
นั่นเป็นกองกระดูกกองหนึ่ง จั่วม่อซึ่งหลงหวาดระแวงเสียเปล่าพลันถอนหายใจอย่างโล่งอก
นี่สมควรเป็นซากกระดูกที่หลงเหลือของผู้คนที่เคยถูกคุมขังอยู่ในแดนผลาญเทพ พวกมันถูกเผาผลาญจนตายไปนานแล้ว จั่วม่อสั่นศีรษะ ดูเหมือนที่แห่งนี้ไม่มีสิ่งที่ดีหลงเหลืออยู่เลย
มันก้มลง คุ้ยเขี่ยดูตามความเคยชิน
แต่เมื่อมือของมันสัมผัสถูกชิ้นกระดูก พลันรู้สึกแปลกพิกลอยู่บ้าง สีหน้าแปรเปลี่ยนกลับกลาย รีบหยิบกระดูกชิ้นหนึ่งขึ้นส่องดูตรงหน้า เพ่งพินิจพิจารณาอย่างละเอียด
กระดูกชิ้นนี้สมควรเป็นท่อนกระดูกแขน เทียบกับกระดูกทั่วไปแล้วไม่ได้มีขนาดแตกต่างกัน แต่เมื่อถื
