อไว้ในมือกลับรู้สึกถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน กระดูกนี้หนักยิ่ง หนักกว่ากระดูกแขนทั่วไปถึงสี่ห้าเท่าตัว ทั้งยังไม่ได้เป็นสีขาวหม่นเหมือนเช่นกระดูกปกติทั่วไป แต่เป็นสีเขียวเข้มที่หาได้ยาก มีลวดลายสีแดงเข้มปรากฏอยู่บนพื้นผิว ให้ความรู้สึกว่ากระดูกชิ้นนี้สลักเสลาขึ้นมาจากหยก
จั่วม่อหยิบกระดูกอีกชิ้นหนึ่งขึ้นมา จากนั้นลองเคาะกระดูกทั้งสองชิ้นใส่กันเบา ๆ
ติง!
เสียงดังสดใสกังวานขึ้น
คลื่นเสียงที่มองไม่เห็นขุมหนึ่งพลันระเบิดออกมาโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า กวาดซัดใส่มันอย่างหักโหม! จั่วม่อผู้ไม่ทันคาดคิด ไหนเลยจะตอบสนองได้ทันเวลา รู้สึกในสายตากระจ่างจ้าด้วยแสงสีทอง เจิดจรัสจนสายตาปวดแปลบ เป็นเมล็ดผลึกสุริยันเหนือศีรษะมันถูกกระตุ้น ลงมือด้วยตัวเองเพื่อปกป้องผู้เป็นนายอย่างทันท่วงที
จั่วม่อตื่นตระหนกจนขวัญหนีดีฝ่อ แทบขว้างกระดูกทั้งสองชิ้นในมือทิ้ง!
เคราะห์ดีที่ปฏิกิริยาถัดมาของมันรวดเร็วยิ่ง หยุดยั้งเอาไว้ได้ทันเวลา!
รอจนมันสงบใจลงได้ ดวงตาก็ลุกวาวเขียวจ้า ราวกับว่าปรารถนาจะกลืนกินกระดูกเหล่านี้ลงไป
สมบัติ!
นี่มันสมบัติวิเศษชัด ๆ!
ในใจมันตะโกนถ้อยคำประดานี้กี่ครั้งกี่หน กระทั่งตัวมันยังไม่ทราบ!
สมแล้ว! สมแล้วจริง ๆ!
แต่มันยังอดตะโกนอย่างลิงโลดไม่ได้ บนใบหน้าเป็นประกายด้วยสิ่งที่เรียกว่าจิงสือ มันลูบคลำชิ้นกระดูกหยกเขียวในมือ เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก!
ยอดคนสมกับเป็นยอดคน กระทั่งซากกระดูกของยอด
