บหมื่นปีล่วงผ่าน! บางสิ่งที่ธรรมดาสามัญเมื่อหลายหมื่นปีที่แล้ว ถึงตอนนี้อาจเป็นสมบัติล้าค่า! หากเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นสามารถเหลือรอดมาได้จริง ๆ พวกมันไหนเลยจะไม่ใช่สมบัติเล่า!
ความคิดนี้ปลุกเร้ามันให้เต็มไปด้วยกำลังวังชา
ไม่ต้องเสียเวลาว่ากล่าวกระไรอีก จั่วม่อเริ่มขุดดินอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อกาลก่อนเกอเคยเป็นเกษตรกรปราณผู้หนึ่ง! กับอีแค่ขุดดินทั้งสวน ไหนเลยจะเป็นเรื่องยากสำหรับเกอ?
จั่วม่อประหนึ่งเครื่องไถดินรูปมนุษย์ ขุดลึกสามฟุต รุดหน้าไปอย่างเร็วรี่ ไม่ว่าผ่านไปยังที่ใด เศษดินปลิวว่อนเป็นพายุบุแคม!
มันถึงกับขุดพบสินค้าสองสามรายการจริง ๆ
หนึ่งคือผลไม้สีดำที่คล้ายก้อนศิลาผลหนึ่ง ทั้งแข็งกระด้างและหนักหน่วงเป็นอย่างยิ่ง มีขนาดเพียงนิ้วหัวแม่มือ แต่กลับหนักหน่วงหลายจินหากมิใช่ว่ามีร่องรอยพลังชีวิตอยู่ภายใน จั่วม่อต้องเข้าใจว่ามันเป็นก้อนหินก้อนหนึ่งเป็นแน่
นอกจากนี้จั่วม่อยังขุดพบท่อนไม้กึ่งผุพังท่อนหนึ่ง มีขนาดเท่าลำแขน เลอะเทอะเปรอะเปื้อนด้วยฝุ่นดิน รอจนมันปัดเศษดินออกไปหมดสิ้น กลิ่นอายพิเศษเฉพาะชนิดหนึ่งก็พลุ่งเข้าไปในนาสิกของมันอย่างชัดเจน
จั่วม่อตัวสั่นระริกอย่างไม่อาจระงับยับยั้ง!
สมบัติ!
จั่วม่อมั่นใจในทันที ว่าท่อนไม้ที่ดูผุพังนี้จะต้องเป็นสมบัติล้าค่าชิ้นหนึ่ง!
จั่วม่อขุดคุ้ยตะลุยไถไปทั่วสวน
น่าเสียดายที่มีเวลาไม่มากพอ!
จั่วม่อคิดพลางมองสวนสมบัติอย่างเศร้าเสียดาย หากมีเวลามากพอม