หากนี่เป็นลูกหลานของชนเผ่าเทพสุริยัน ยามนี้พวกมันคงลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่ง ในใจคงครุ่นคิดหาวิธีฟื้นฟูรัศมีอันเรืองรองของชนเผ่าที่ครั้งหนึ่งเคยพิชิตใต้หล้า แต่สำหรับจั่วม่อผู้ได้รับการยอมรับจากวิหารเทพ …ความคิดแรกของมันก็คือ… …
สมบัติ!
สมบัติทั้งหมดของวิหารเทพ!
ทั้งหมดเป็นของเกอ!
ความคิดนี้พอผุดขึ้น ก็ไม่อาจระงับยับยั้งได้อีก แรกเริ่มเดิมทีจั่วม่อเพียงคิดอาศัยช่วงชุลมุน ปะปนเข้ากับฝูงชน ฉกฉวยสมบัติสักชิ้นสองชิ้นแล้วรีบเผ่นไปให้ไกลลิบ แต่บัดนี้เมื่อวิหารเทพยอมรับมันเป็นนายความคิดละโมบของมันก็เปลี่ยนไปทันควัน
เสี่ยวม่อเกอไหนเลยเคยทนให้ผู้อื่นแย่งชิงชิ้นเนื้อจากชามข้าวของมัน?
สถานการณ์ทั้งหมดในทุกส่วนของวิหารเทพปรากฏขึ้นในใจมัน เมื่อวิหารเทพยอมรับมันเป็นนาย จั่วม่อก็ได้รับอำนาจควบคุมวิหารเทพขั้นสูงสุด เคล็ดวิชาเทพทุกประเภทที่ใช้สำหรับควบคุมวิหารเทพถูกประทับลงมาในจิตใจมันอย่างครบถ้วน
หลังจากเรียกดูอยู่พักใหญ่ จั่วม่อผู้ช่าชองชำนาญในศาสตร์แห่งค่ายกลก็บังเกิดความเข้าใจอย่างคร่าว ๆ จั่วม่อสามารถมองเห็นเค้าโครงแรกเริ่มของค่ายกลอยู่ภายในเคล็ดวิชาควบคุมวิหารเทพ แต่เมื่อเทียบกับศาสตร์แห่งค่ายกลในปัจจุบันแล้ว เค้าโครงเหล่านี้ดูเรียบง่ายดั้งเดิม แทบทั้งหมดต้องพึ่งพาพิธีเซ่นสรวงบูชายัญ ศาสตร์ยาสั่งและพิษปรสิต รวมถึงดวงวิญญาณสัตว์ร้าย ทั้งหมดนี้ทั้งลี้ลับซับซ้อนและยากจะเข้าใจได้
ยามนี้จั่วม่อไม่ค
