้อนสะท้านไปทั่วถ้า เหล่าองครักษ์ทุกข์ยากที่ยืนเฝ้าพิทักษ์อยู่ด้านนอกยังได้ยินถนัดชัดเจน แต่พวกมันไม่ได้แตกตื่นลนลานเข้ามาชมดู แม้ว่าพวกมันไม่ทราบว่าต้าเหรินเบิกบานใจด้วยเรื่องอันใด แต่นี่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ดี
ก่อนหน้านี้เมื่อมันบรรลุพลังเทพ จั่วม่อไม่ได้มีความสุขนัก พลังเทพแม้ทรงฤทธานุภาพเลิศภพจบพสุธา แต่มันคุ้นเคยกับพลังทั้งสามดุจญาติสนิท เมื่อสูญเสียพวกมันไปยังอดใจหายไม่ได้
แต่บัดนี้มันกลับพบว่าพลังทั้งสามและพลังเทพสามารถแปรเปลี่ยนกลับไปกลับมาได้ดั่งใจปรารถนา ความลังเลเสี้ยวสุดท้ายในใจสลายหายไปทันที หากต้องการใช้พลังเทพ มันจะใช้พลังเทพ หากคิดใคร่ใช้พลังทั้งสามมันก็จะใช้พลังทั้งสาม ไม่มีสิ่งใดขวางกั้นจำกัดอีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม พลังทั้งสามที่แยกตัวกลับคืนมาแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย พลังสังขารปิศาจกับพลังจิตสำนึกของมันถดถอยลงตามสัดส่วนที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังสังขารปิศาจถดถอยลงมากที่สุดตรงกันข้ามกับพลังปราณที่รุดหน้าเพิ่มพูนอย่างมหาศาล
กล่าวคือระดับพลังทั้งสามกลับกลายเป็นเท่าเทียมกัน
การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่เพียงไม่ทำให้จั่วม่อผิดหวัง กลับทำให้มันลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่ง ปัญหาเรื่องพลังปราณเป็นหนึ่งในปัญหาใหญ่ที่ทำให้มันปวดเศียรเวียนเกล้าตลอดมา มันจะอย่างไรยังอาศัยอยู่ในภพซิวเจ่อหากต้องใช้สังขารปิศาจและศาสตร์อสูรอยู่ทุกวี่วัน สักวันอาจถูกผู้ที่มีดวงตาแหลมคมมองออกได้ เช่นนั้นคง
