ะหลาดนี้ดีกว่าผู้ใด อย่าได้เห็นว่านักฆ่าหน้ากากเดินไปในแนวทางอันมืดมน แต่แท้ที่จริงกลับมิใช่คนดุร้ายกระหายเลือด นอกเหนือจากเป้าหมายของการลอบสังหาร ตัวประหลาดนี้แทบไม่เคยลงมือกับผู้อื่นมาก่อน
คนเช่นนี้ถึงกับลงมือต่อคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันผู้หนึ่ง จะไม่ให้บุรุษกลางคนตื่นตระหนกอย่างไรไหว? แต่สิ่งที่สะท้านขวัญสั่นประสาทยิ่งไปกว่านั้น ก็คือนักฆ่าหน้ากากกลับลงมือล้มเหลว!
บุรุษกลางคนเมื่อได้ยินเรื่องนี้ ปฏิกิริยาแรกคือปฏิเสธหัวชนฝาเป็นไปไม่ได้! กระทั่งในภายหลังเรื่องราวกลายเป็นประเด็นร้อนแรง มันยังคงไม่เชื่อถือจนกระทั่งถึงตอนนี้
ต่อเมื่อปฏิกิริยาของนักฆ่าหน้ากากช่วยยืนยันความจริง มันจึงฝืนใจยินยอมเชื่อ
“ลางสังหรณ์” นักฆ่าหน้ากากตอบสั้น ๆ เพียงหนึ่งคำ ราวกับว่าวาจาของมันมีค่าพันตำลึงทอง
“ลางสังหรณ์? เจ้าบอกว่าเจ้าลงมือเข่นฆ่ามันเพียงเพราะว่าเจ้าบังเกิดลางสังหรณ์?” บุรุษกลางคนตะลึงจังงัง มันร้อยคิดพันคำนวณ แม้ครุ่นคิดไว้นานัปการ แต่คำตอบว่า ‘ลางสังหรณ์’ กลับไม่ได้รวมอยู่ในนั้น
“มันจะส่งผลต่อเป้าหมายของข้า” นักฆ่าหน้ากากสุ้มเสียงแหบพร่าระคายหู คลับคล้ายกระดาษทรายขัดถูแผ่นเหล็ก
“ส่งผลต่อเป้าหมายของเจ้าเช่นนั้นหรือ?” บุรุษกลางคนอัศจรรย์ใจยิ่ง แต่ในฐานะคนที่สนิทสนมคุ้นเคยกับตัวประหลาดสวมหน้ากาก มันเข้าใจความหมายในถ้อยคำของอีกฝ่ายทันที “ความหมายของเจ้าคือ เจ้าบังเกิดลางสังหรณ์ว่าคนผู้นี้จะส
