กเย็นชา ลำน้าเย็นยะเยือก ผู้กล้าปีนกำแพง ไม่เคยหวนคืน…6
พลังเทพ พลังเทพ เจ้าอยู่ที่ใด?
ตลอดทั้งวันนั้น จั่วม่อไม่พบเจอสิ่งใดเลย
ไม่ว่ามันจะสัมผัส ลูบไล้ หวดฟาดหรือทุบตี ไม่ว่ามันจะทำอันใด ผนังหินก็ไม่ตอบสนองแม้แต่น้อย
ผนังหินนี้ก็แปลกพิสดารยิ่ง จั่วม่อไม่ว่าใช้พลังปราณ พลังจิตสำนึกหรือพลังสังขารปิศาจ ผนังหินจะก่อเกิดแรงผลักดันอันแข็งกล้า บีบบังคับพวกมันย้อนกลับมา
จั่วม่อพยายามปรับเปลี่ยนพลังทั้งสาม กระทั่งทดลองใช้พลังทั้งสามพร้อมกัน ผนังหินแม้ไม่ต่อต้านอย่างแข็งขันเช่นเมื่อครู่ แต่พลังทั้งสามก็ประดุจวัวโคลนที่ถมลงทะเล ไม่อาจก่อให้เกิดระลอกใด
ผนังหินยังคงเป็นผนังหิน ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแม้แต่น้อย
พี่น้อง ช่วยตอบสนองสักนิดได้หรือไม่?
จั่วม่อคิดร่าไห้แต่ไร้น้าตา มันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นมุสิกที่พยายามลากดึงเต่า ไม่ทราบจะเริ่มต้นจากที่ใด
ซู่หลงคิดว่าต้าเหรินในยามนี้ ให้คนเห็นน้อยลงหน่อยน่าจะดีกว่าดังนั้นมันรีบต้อนผู้คนออกไป แต่เพื่อความปลอดภัย มันยังคงจัดวางเวร6 ประโยคเดิมคือ ลมโบกเย็นชา ลำน้าอี้เย็นยะเยือก เกลือกผู้กล้าจำจาก จากแล้วไม่หวนคืน’ มาจากกลอนสั้นที่จิงเคอร่ายไว้ก่อนออกจากแคว้นเอี้ยน เพื่อไปลอบสังหารจิ๋นซีฮ่องเต้ยามไว้ด้านนอก เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับต้าเหรินหลังจากจัดการทั้งหมดเสร็จสรรพ ซู่หลงก็เหวี่ยงตัวเองกลับไปในฝึกฝีมืออย่างคลุ้มคลั่งของมันต่อ
ค่ายเว่ยทั้
