างกาลสมัย!
สุดยอดวิชาที่จั่วม่อไม่เต็มใจจะใช้ออกมา!
มือสังหารอุทานอย่างแปลกใจคำหนึ่ง ร่างของมันคล้ายไส้เดือนดินผุดขึ้นจากพื้น บิดเบี้ยวอย่างแปลกประหลาด ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงเจิดจ้าพลันหายวับไป แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงกระบี่ที่ผนึกรวมรั้ง เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน แทงทะลวงใส่จั่วม่ออย่างหักโหม!
เหวยเสิ้งหัวใจตกวูบ กระบี่ที่พลิกทิวากลับเป็นราตรีของมันอาจดูใช้ออกอย่างง่ายดาย แต่อันที่จริงเป็นผลงานสุดยอดของมันในยามนี้ นี่ไม่เพียงบรรจุไว้ดัวยความเข้าใจทั้งหมดของมัน ยังสิ้นเปลืองพลังปราณมหาศาลถึงครึ่งหนึ่งของพลังปราณในร่างมัน
มือสังหารฝีมือลึกล้าเหนือความคาดหมายของมันมาก!
ต่อให้พลังปราณของมันยังเปี่ยมล้นสมบูรณ์ดังเดิม แต่หากปะทะหักหาญกันซึ่งหน้า มันอาจไม่ใช่คู่มือของคนผู้นี้ อย่าว่าแต่อีกฝ่ายยังลอบจู่โจมอย่างแยบคายถึงเพียงนี้ ลำแสงกระบี่ของมือสังหารนี้แม้ดูโอ่อ่าอาจหาญ แต่เจตจำนงกระบี่กลับกลอกกลิ้งชั่วร้าย ไม่เหมือนเจตจำนงกระบี่ใดๆ ที่มันเคยพบเห็นมาก่อน ความเข้าใจในเจตจำนงกระบี่ของอีกฝ่ายถึงกับสูงล้ากว่าเหวยเสิ้งอีก
ศัตรูที่ร้ายกาจถึงเพียงนี้มาจากที่ใดกัน?
แต่ในห้วงคับขันเป็นตายเช่นนี้ มันไหนเลยมีแก่ใจสนใจเรื่องอื่น เหวยเสิ้งจี้กระบี่ดำไปยังฝ่ายตรงข้าม พลังปราณในร่างปะทุเดือดพล่านในบัดดล ถาโถมไปยังกระบี่ดำอย่างบ้าคลั่ง!
มือสังหารพลันบิดกายวูบ ดีดร่างออกไปด้วยท่วงท่าประหลาดพิกลปราณกระบี่
