็นความสงบเยือกเย็นที่ขัดแย้งกับอายุของมันมากเกินไป!
ในเวลานี้เอง เสียงตะโกนดังมาจากกลุ่มจินตันที่อยู่ใกล้กับจั่วม่อมากที่สุด “ช่างเหี้ยมหาญนัก! ความตายกรายมาถึงศีรษะ ยังกล้าลงมือทำร้ายคนของเรา! พวกเจ้าใช่รำคาญในการมีชีวิตสืบต่อแล้วหรือไม่! พี่น้องทั้งหลาย ช่วยกันฆ่าเด็กเหล่านี้เถอะ อย่าปล่อยให้พวกมันหนีรอดแม้แต่คนเดียว!”
จั่วม่อพลันเบนสายตาไปมองคนผู้นั้น
มันดวงตาเย็นยะเยือก เพียงแค่นเสียงออกมาคำเดียว “ฆ่า!”
สุ้มเสียงยังไม่ทันจะสิ้นสุด เซี่ยซาน ม้าฝาน เหลยเผิง เหนียนลู่และอาเหวินพลันโถมทะยานออกไปอย่างพร้อมเพรียง!
นับตั้งแต่เริ่มแรก จินตันกลุ่มนั้นก็รักษาระยะห่างจากกลุ่มของจั่วม่ออย่างระมัดระวัง แต่พวกมันร้อยไม่คิดพันไม่คิด คาดคิดไม่ถึงว่าระยะห่างที่พวกมันคิดว่าปลอดภัยไร้กังวล กลับเป็นระยะที่มากเกินพอให้เซี่ยซานกับพวกสามารถสำแดงเดชออกมา!
เซี่ยซานกับพวกทั้งสามฝึกปรือสามคลื่นพิฆาตมานานปี ยุทธวิธีบุกทะลวงระยะสั้นซึมซาบลงไปในไขกระดูกของพวกมันแต่แรก แทบกลายเป็นสัญชาตญาณชนิดหนึ่ง!
ระยะห่างระหว่างสองจุด เส้นตรงเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุด!
กระบี่จี้ไปข้างหน้า ผนึกกำลังทั่วร่าง เร่งความเร็ว แล้วบุกทะลวงตรงดิ่งอย่างหักโหม ปราศจากลวดลายใด!
ลำแสงกระบี่สีทองสี่สายสาดประกายเจิดจ้าบาดตา ทะลวงตรงดิ่งไปข้างหน้าอย่างดุดัน!
อาเหวินในฐานะตัวประหลาดของค่ายเว่ย เดินไปในเส้นทางที่ผิดแผกแตกต่างจากสหายคนอื่นอย่