กจินตันมาสมทบกันเกินสิบกว่าคน พวกมันเริ่มรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง
ในการศึกสงครามขนาดเล็ก เพียงจินตันกลุ่มหนึ่งก็มากพอจะตัดสินชะตากรรมของการต่อสู้!
หากเป็นจินตันคนสองคน กองทัพย่อมสามารถเข่นฆ่าได้อย่างรวดเร็วแต่เมื่อมีจำนวนนับสิบ นี่ก็แทบจะเป็นจำนวนที่อยู่ยงคงกระพันแล้วเว้นเสียแต่ว่าพวกมันจะเผชิญหน้ากับกลุ่มจินตันที่มีจำนวนเท่า ๆ กัน!
ทุกผู้คนนึกยินดีที่จั่วม่อทุ่มเทความพยายามมากมายก่อตั้งค่ายกลพิทักษ์เกาะจนเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งบัดนี้กลายเป็นปราการป้องกันที่พวกมันไว้ใจได้มากที่สุด!
ค่ายกลเวิ้งฟ้าอากาศครามที่ได้รับการหนุนเสริมจากอากาศสีครามแข็งแกร่งยิ่งกว่าค่ายกลเมฆสายฟ้าหยินหยางนับสิบเท่า!
“คนเหล่านี้มีการเคลื่อนไหวใดบ้าง?” จั่วม่อหันไปถามกงซุนชา
คันฉ่องวิเศษรัศมีฟ้าของกงซุนชามีประสิทธิภาพเป็นอย่างยิ่ง พวกมันสามารถมองเห็นสถานการณ์ทั้งหมดภายนอกค่ายกลได้อย่างชัดแจ้ง
“วิ่งพล่านไปมา!” กงซุนชาหน้านิ่วคิ้วขมวด รังสีอำมหิตสาดวาบในดวงตา แม่นางน้อยที่เพิ่งได้รับผลกระทบจากระดับชั้นของหยวนอิง เห็นคนเหล่านี้บินไปบินมาราวกับฝูงแมลงวัน พลันหงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมา
รู้สึกถึงความเย็นยะเยียบในวาจาของกงซุนชา จั่วม่ออ้าปากหัวร่อโดยไร้เสียง ศิษย์น้องกงซุนทระนงถือดี ไม่เต็มใจยอมรับความพ่ายแพ้แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นหยวนอิงก็ตาม มันก็ไม่ยินยอมพร้อมใจที่จะรับความพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงเรื่องนี้จั่วม่อยังคงรู้สึ
