กไม่สู้ดีเท่าใด รวมถึงศิษย์พี่ใหญ่ด้วย แม้ว่าศิษย์พี่ใหญ่จะไม่เอ่ยคำใด แต่หลายวันมานี้ยิ่งคร่าเคร่งฝึกปรืออย่างขยันขันแข็งกว่าเดิม แน่นอนว่านี่ก็ไม่ใช่คนที่ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างง่ายดายเช่นกัน
ในเวลานี้เอง บนฟากฟ้าพลันเกิดระเบิดอย่างรุนแรง!
บึม!
เห็นอีกาเพลิงบุกทะลวงเข้าหาเกาะ กระตุ้นให้ค่ายกลเมฆสายฟ้าหยินหยางเปิดฉากตอบโต้ งูสีเงินนับไม่ถ้วนโลดเร่าอย่างเดือดดาล ตรงเข้าถล่มเหล่าอีกาไฟ บดขยี้เปลวไฟเป็นชิ้น ๆ ในชั่วพริบตา
กงซุนชากวาดมือเลื่อนผ่านคันฉ่องวิเศษรัศมีฟ้าวูบหนึ่ง ส่องเห็นนักพรตผู้หนึ่งถือน้าเต้าไว้ในมือ อีกาเพลิงสีแดงปนดำพวยพุ่งออกมาจากน้าเต้าไม่ขาดสาย
มีผู้คนหลายคนห้อมล้อมอยู่รอบกายนักพรตผู้นี้ เห็นได้ชัดว่ารับหน้าที่ปกป้องคุ้มครองมัน
กงซุนชาสีหน้ากลับกลายเป็นดำคล้าดุจก้นหม้อ ถลันจากไปโดยไม่เอ่ยคำใด
ผู้คนที่รู้จักคุ้นเคยกับแม่นางน้อยย่อมทราบดี…แม่นางน้อยบันดาลโทสะแล้ว!
บนท้องฟ้าเหนือเกาะเต่า
“อีกาปราณเพลิงทมิฬของเต้าจ่าง (คำเรียกนักพรต) ยอดเยี่ยมสมคำร่าลือ!” ซิวเจ่อผู้หนึ่งสายตาไม่คลาดคลาจากฝูงอีกาเพลิง กล่าวชื่นชมไม่หยุดปาก
ไม่ทราบว่าอีกาปราณเพลิงทมิฬเหล่านี้หลอมสร้างขึ้นจากสิ่งใด แต่พวกมันไม่หวาดกลัวสายฟ้า! ทุกครั้งที่พวกมันถูกสายฟ้าฟาดใส่จนแตกระเบิด พวกมันจะคืนร่างเดิมทันที แล้วบุกฝ่าเข้าหาค่ายกลอย่างต่อเนื่องสายฟ้าฟาดใส่อีกครั้ง บดขยี้มันอีกหน แล้วจากนั้นมันก็ฟื้นคืนสภ
