ยออกไป ในที่สุดถูกทะเลเมฆกลืนหายลงไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าไม่เคยมีสิ่งใดอยู่ตรงนั้นมาก่อน
กลางเวหา เห็นสองเงาร่างเลือนรางเผชิญหน้ากันโดยไร้เสียง
พวกมันใช่หยวนอิงหรือไม่?
ในใจทุกคนมีเพียงคำถามนี้
คนทั้งสองจับจ้องมองกันเงียบ ๆ อยู่ชั่วอึดใจ จากนั้นแยกย้ายจากไปอย่างกะทันหัน หนึ่งในนั้นยังเหลือบมองมาในทิศทางของจั่วม่อกับพวกแวบหนึ่ง ทำเอาพวกมันแทบสะดุ้งขึ้นสุดตัว!
อีกฝ่ายกำลังเตือนพวกมัน!
เคราะห์ดีที่สุดยอดฝีมือผู้นั้นเพียงคิดตักเตือน ไม่ได้สืบสาวราวเรื่องต่อไป แล้วร่างนั้นก็หายวับไปจากขอบเขตการมองเห็นของคันฉ่องวิเศษ
เมื่อทุกคนกลับลงไปในเกาะ หลายคนมีสีหน้าเลื่อนลอยซึมเซาผลกระทบที่พวกมันได้รับในครั้งนี้รุนแรงเกินไป พลังอำนาจที่หยวนอิงสำแดงออกมาช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง ควรทราบว่าเมืองซวีหลิงมีขนาดใหญ่กว่าเกาะเต่าถึงห้าเท่า หรือกล่าวอีกอย่างก็คือ หากซิวเจ่อหยวนอิงต้องการ พวกมันก็มีพลังมากพอที่จะลบเกาะเต่าออกไปจากแผนที่โดยไม่ลำบากยากเย็นอันใด
กงซุนชากัดริมฝีปากเบา ๆ ใบหน้าขาวซีดอยู่บ้าง “พวกเราไม่ใช่คู่มือของมัน”
ประโยคนี้ทำให้มันรู้สึกอัปยศอดสูเป็นอย่างยิ่ง ใบหน้าแดงฉาน ในแววตาทั้งตื่นตระหนกอย่างรุนแรง และไม่ยินยอมพร้อมใจเป็นอย่างยิ่ง
จั่วม่อย่อมตระหนักชัดถึงความทระนงถือดีของกงซุนชา แม่นางน้อยเมื่อกล่าวเช่นนี้ หมายความว่าพวกมันไม่มีโอกาสได้ชัยแม้แต่ส่วนเดียว!
บัดนี้มันเริ่มเข้าใจแล้ว
