ุ่งพล่านทะยานฟ้า นกโง่โหมจู่โจมอย่างเกรี้ยวกราด!
เคล้ง เคล้ง เคล้ง!
แมลงยักษ์กระเด็นลิ่วไปอีกรอบ พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกทลายไม่หยุดยั้งภายใต้การกระแทกถอยร่นติดต่อกันของแมลงยักษ์และการโหมโจมตีเป็นจักรผันของนกโง่ ถึงกับถูกเหยียบย่าบดขยี้เป็นผุยผง! ยึดถือแมลงมหึมาเป็นศูนย์กลาง คลื่นแรงกดดันกวาดวาบออกไปทุกทิศทุกทาง!
แมลงยักษ์ร่างทรุดลงอย่างต่อเนื่อง ประหนึ่งเสาไม้แกร่ง ถูกกระหน่าตอกลงบนพื้นอย่างบ้าคลั่ง!
มันในที่สุดเผยสีหน้าหวาดหวั่นพรั่นพรึง แต่คิดหลบหนีจากนกโง่ที่คลุ้มคลั่งไหนเลยง่ายดายดั่งใจนึก! การจู่โจมของนกโง่มาอย่างต่อเนื่องและรวดเร็จดุจพายุบุแคม แมลงยักษ์กระทั่งโอกาสหายใจหายคอยังไม่มีอย่าว่าแต่จะฉวยโอกาสหลบหนี
หากมิใช่เกราะแข็งสุดพิสดารของมัน เกรงว่ามันคงถูกบดขยี้เป็นผุยผงไปนานแล้ว
จั่วม่อที่ด้านข้างถึงกับปากอ้าตาค้าง
มันเร่งรุดมาพร้อมกับความตื่นตระหนก คิดกอบกู้สถานการณ์คับขันอันตราย แต่เวลานี้ในใจมันหลงเหลือเพียงความคิดเดียว… เจ้าแมลงที่น่าเวทนานัก!
แน่นอน แม้ว่าจะสังเวชใจ แต่มันย่อมไม่คิดยื่นมือเข้าช่วยเหลือ!
มองเกราะแข็งสุดพิสดารของเจ้าแมลงยักษ์ตัวนี้ มันน้าลายไหลหยดย้อยตั้งแต่แรก เกราะที่สามารถยืนหยัดต้านรับการโจมตีอันดุเดือดเลือดพล่านถึงปานนี้ได้ แน่นอนว่าเป็นสมบัติวิเศษ! หากมันนำแผ่นเกราะนี้ไปหลอมสร้างเป็นชุดเกราะปราณ เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่บินทั่วไป มันแทบไม่จำเป็นต้องหลบเล