ลึกเข้าไปภายในถ้า ท่ามกลางความมืดเป็นแผ่นผืน เห็นประกายไฟนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมาอย่างฉับพลัน ราวกับต้นไม้ที่มีไฟลุกไหม้อยู่บนกรอบโครงร่าง
เสียงฝูงแมลงกรีดแหลมบาดหู ดาหน้าเข้ามาราวกับกระแสคลื่นรุนแรงที่โหมซัดไม่ขาดสาย แต่คลื่นแมลงอันน่าสะท้านขวัญเหล่านี้กลับคล้ายถูกม่านพลังล่องหนขวางรั้งเอาไว้ เมื่อผลักดันมาถึงระยะหนึ่ง ก็ไม่สามารถรุดหน้าได้อีก
คนที่สายตาแหลมคมสักหน่อย อาจสามารถมองออกได้ว่ากำแพงที่มองไม่เห็นเหล่านี้ ที่แท้เป็นริ้วเงาดำสายหนึ่ง
เงาดำสายนี้รวดเร็วยิ่ง อาศัยเพียงตาเปล่าแทบไม่อาจมองเห็นได้ชัดตา
นั่นคือสือผิ่น เป็นสือผิ่นที่ใบหน้าน้อย ๆ อาบชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ร่างของมันไม่ได้เชื่องช้าลงแม้แต่น้อย ตรงเข้าผลักดันคลื่นแมลงอย่างหนักหน่วงกินแรง และเมื่อพลังปราณในร่างมันถูกเผาผลาญไปเรื่อยๆ คลื่นแมลงที่ถูกขวางรั้งเอาไว้ก็ค่อย ๆ รุกคืบใกล้ปากถ้าเข้าไปทุกขณะทุกครั้งที่เป็นเช่นนี้ สือผิ่นจะผนึกพลังทั่วร่างผลักดันคลื่นแมลงถอยร่นไปอีกครั้ง
ทั้งสองฝ่ายคล้ายกำลังเล่นชักเย่อกันอย่างเมามัน เพียงแต่พวกมันไม่ได้ดึงมาทางตัวเอง ทว่าผลักดันไปยังทิศทางฝ่ายตรงข้าม
การประลองกำลังหนนี้ดำเนินต่อเนื่องไปถึงสองชั่วยาม สือผิ่นใบหน้าค่อยทอแววเหนื่อยล้าสิ้นแรง
เห็นบนพื้นกองสุมทับถมไว้ด้วยซากแมลงมากมาย ทันใดนั้นเส้นใยพลังงานสีดำพลันพวยพุ่งออกมาจากร่างแมลงที่ไร้ชีวิตเหล่านี้ แทรกหายเข้าไปในร่างของสือผิ่น
ทุ
