กครั้งที่เกิดเรื่องเช่นนี้ สือผิ่นจะกลายเป็นคึกคักแจ่มใสขึ้นมาอีกครั้งจากนั้นพลังโจมตีของมันจะเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม
ห่างไกลออกไปจากสมรภูมิเดือดด้านในถ้า ในบริเวณที่ใกล้กับปากถ้าจนไม่อาจใกล้ไปกว่านี้ได้อีก เห็นเจ้าดำน้อยหมอบขวางอยู่บนแผ่นหินกึ่งกลางปากถ้าด้วยท่าทีขลาดเขลา สองหนวดโบกสะบัดเป็นระยะ หากภายในถ้ามีการเคลื่อนไหวแม้แต่น้อยนิด มันจะวิ่งรี่ออกจากถ้าในบัดดล
บรรดาเจ้าตัวเล็กยามนี้เข้าใจรูปแบบกฏเกณฑ์อย่างถ่องแท้แล้วแมลงร้ายกาจเหล่านี้จะไม่ย่างเท้าออกจากถ้าแม้แต่ก้าวเดียว ในช่วงสองสามวันแรก เจ้าตัวเล็กทั้งหลายจะร่วมทางกับสือผิ่นเข้าไปเล่นสนุกในถ้าด้วย แต่ไม่นานเจดีย์น้อยกับเจ้าเพลิงน้อยก็เริ่มเบื่อหน่าย ละทิ้งสือผิ่นออกไปหาเรื่องเล่นด้านนอกอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงเจ้าดำน้อยถูกทิ้งไว้ให้รับหน้าที่เฝ้ายามที่หน้าถ้า อาจเป็นเพราะมันดูสัตย์ซื่อและมีคุณธรรมน้ามิตรมากที่สุดกระมัง
แน่นอนว่าคุณธรรมน้ามิตรยังต้องขึ้นอยู่กับสถานการณ์ หากสถานการณ์ดูเหมือนจะเป็นไปในทางเลวร้าย เจ้าดำน้อยจะหันหลังโกยอ้าวทันที ไม่ไยดีกับสือผิ่นแม้แต่น้อย
ด้วยเหตุฉะนี้เอง สือผิ่นก็เฝ้ารังควานหาเรื่องฝูงแมลงในถ้าทั้งวันทั้งคืนโดยไม่คิดเลิกรา
เมืองซวีหลิงคล้ายเริ่มฟื้นคืนสู่ความสงบสุขดังเดิม บรรดากิจการร้านค้าที่ร้อนรนกระวนกระวายมานาน ในที่สุดค่อย ๆ วางใจลง
ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ทุกผู้คนทราบด
