่อนหน้านี้ พลังของจั่วม่อกับพวกทำให้มันประหลาดใจเวลานี้มันก็ครั่นคร้ามยำเกรงอย่างแท้จริง เพียงชั่วกะพริบตาตระกูลเถียนอันยิ่งใหญ่ก็กลายเป็นฝุ่นธุลี พลังอำนาจของเกาะเต่าไม่เพียงบันดาลให้ครั่นคร้ามยำเกรงเท่านั้น แต่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง!
เลี่ยวฉีชางกลับหัวร่อแจ่มใส “กลยุทธ์ของประมุขเกาะ นับว่าภูตเทพยากหยั่งคาด ช่วยเปิดหูเปิดตาผู้คนอย่างแท้จริง!”
“นี่แค่โชคช่วย! แค่โชคช่วยเท่านั้น!” จั่วม่อแสร้งทำเป็นกล่าวถ่อมตนแต่ในใจยังลอบภาคภูมิใจ
เลี่ยวฉีชางสั่นศีรษะ กล่าวว่า “โชคช่วย? ท่านประมุขกล่าวผิดแล้ว!ผู้ใดสามารถทำลายตระกูลเถียนได้โดยอาศัยเพียงแค่โชคช่วย? มีเพียงผู้ที่ครอบครองอำนาจยิ่งใหญ่และมีฝีมืออันเจนจัด จึงสามารถกระทำเช่นนี้!กระทั่งรายการจัดอันดับกองทัพยังไม่อาจนิ่งเฉยได้ ลำดับที่สามสิบสอง!แม้แต่กองทัพของพรรคซวีหลิงยังไม่เคยขึ้นไปถึง ดูเหมือนว่าชื่อเสียงเรียงนามของเกาะเต่าจะเป็นที่รู้จักไปทั่วอาณาจักรทะเลเมฆแล้ว!”
จั่วม่อพยายามถ่อมตัวอย่างสุดความสามารถ แต่ยังอดยิ้มย่องผ่องใสไม่ได้ นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นสีหน้าท่าทีเยี่ยงคนตัวเล็ก ๆ ที่บังเอิญประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
แต่มันไม่ได้หลงลำพอง รีบกล่าวว่า “นี่ไม่อาจนับ นี่ไม่อาจนับ ท่านทั้งสองมาเยือนคราวนี้ ไม่ทราบว่า… …”
เห็นเลี่ยวฉีชางกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “ผู้น้องมาคราวนี้มีเรื่องราวสามประการ”
จั่วม่อรีบเรียนถาม “สามเรื่องใด?”
“ประการแรกย่อมมาเพื่อ
