จริง ๆ! ผู้คนทั้งหมดร่าร้องตะโกนอย่างขวัญเสีย จากนั้นหันหลังหลบหนีเอาชีวิตรอด!
กองพันเถียนเยี่ยที่ตะลีตะลานติดตามเข้ามาในเกาะ พอดีปะทะกับฝูงชนที่กำลังหนีตายเหล่านี้อย่างถนัดถนี่!
เถียนเยี่ยสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปั้นยาก!
บรรดานักรบของมันที่ด้านหน้าสุดเริ่มปั่นป่วนรวนเร เห็นไพร่พลร่วมตระกูลที่แตกพ่ายเหล่านั้น พากันโถมร่างเข้ามาในกองพันของพวกมันราวเสียสติ สำหรับเหล่าศิษย์ตระกูลเถียนที่สูญเสียความคิดต่อสู้ไปหมดสิ้น ในความเข้าใจของพวกมัน ขอเพียงพวกมันอยู่ใกล้กับกองทัพร่วมตระกูลมากเท่าใด พวกมันยิ่งมีโอกาสรอดชีวิตมากเท่านั้น
ฝูงทหารแตกทัพประหนึ่งคลื่นยักษ์ถาโถม ถล่มทับใส่กองพันเถียนเยี่ยโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
“อย่าทำลายขบวนทัพ… …” เถียนเยี่ยร้องตวาดอย่างรุ่มร้อน แต่แล้วทันใดนั้นต้องม่านตาเบิกกว้าง สุ้มเสียงขาดหายไปกลางคัน
ปราณกระบี่!
มืดฟ้ามัวดินไปหมด!
เห็นคลื่นปราณกระบี่พิโรธมากมายสุดคนานับ ติดตามไล่หลังเหล่าทหารแตกทัพมาอย่างกระชั้นชิด มุ่งเป้ามายังกองพันเถียนเยี่ยของมัน!
เถียนเยี่ยถลึงตาอย่างเดือดดาล แต่ความคิดจิตใจยังคงกระจ่างชัดดุจเดิม มันทราบดีว่ายามนี้หากลังเลแม้แต่น้อย กองทัพของมันจะพินาศตามไปด้วย ดังนั้นแผดเสียงตวาดอย่างดุดัน “ฆ่า!”
กองพันเถียนเยี่ยเคยเดินทางไปทำศึกยังมหานครนภาโลหิตมาแล้วประสบการณ์ต่อสู้เหนือล้ากว่ากองทัพทั่วไปมาก นักรบกองพันเถียนเยี่ยแม้ไม่อาจหักใจได้ แต่พวกมันก็ทร
