ีมือของกองทัพศัตรู เหตุการณ์คล้ายจะเป็นไปตามที่มันตั้งใจไว้อย่างไม่ลำบากยากเย็นนัก
ยิ่งไล่ล่า บรรดาซิวเจ่อที่ไล่ติดตามม้าฝานกับพวกยิ่งลดน้อยลงกระทั่งมีจินตันสามคนที่รู้สึกว่าการไล่ล่าเช่นนี้หาได้สาสมใจไม่ มิสู้แยกย้ายกันไปเข่นฆ่าศัตรูหาความสำราญ ดังนั้นพวกมันเสาะหาเป้าหมายใหม่คนเหล่านี้ไม่มีพลังความสามารถใด แต่ยามหลบหนีกลับลื่นไหลปราดเปรียวอย่างน่าคลั่งใจนัก
เพียงไล่ล่ากันไปไม่กี่อึดใจ ข้างกายเถียนเหิงปอก็หลงเหลือจินตันเพียงสองคนเท่านั้น
ไม่มีผู้ใดทันสังเกตเห็น ว่าบรรดาเซียนกระบี่ที่กำลังเร่งรีบหลบหนีกระจัดกระจายในทุกทิศทาง พลันวาดเป็นเส้นโค้งยาวอันพิสดารพันลึก ที่แทบจะมองไม่เห็น มิหนำซ้าปลายทางที่บรรดาเส้นโค้งเหล่านี้จะมาบรรจบกัน ถูกซ่อนไว้ที่จุดหนึ่งอย่างแยบคาย!
ประหนึ่งบุปผาที่เบ่งบานเต็มที่ กำลังจะหุบกลีบลงอย่างฉับพลัน
เถียนเยี่ยที่ชมดูจากระยะไกลพลันใจหายวาบ คล้ายค้นพบบางสิ่งบางอย่าง หัวคิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย จากนั้นดวงตาเบิกกว้างอย่างกะทันหันเผยแววตื่นตระหนกออกมา!
สวรรค์! พวกมันทำได้อย่างไร?
เส้นโค้งที่ลี้ลับซับซ้อนถึงเพียงนั้น กลับมีปลายทางเพียงแห่งเดียว! ในสนามรบอันซับซ้อนวุ่นวายเช่นนี้ พวกมันทำได้อย่างไร? ช่างเหลือเชื่อนัก!
แต่แล้วเถียนเยี่ยสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปั้นยากในบัดดล ผิดท่าแล้ว!
เถียนเหิงปอตกอยู่ในอันตราย!
ในสายตามุมกว้างของมันย่อมมองเห็นได้ชัดเจน เถียนเหิงปอกำลังถูกผ