ุร้ายกระหายเลือดของพวกมันได้กลิ่นอายสภาวะของง้าวใหญ่ทมิฬดำในมือซู่หลงยิ่งพิเศษไม่เหมือนผู้ใด กลับปราศจากความดุร้ายกระหายเลือด แต่แทนที่ด้วยความสันโดษอ้างว้างที่แทบจะเห็นได้ชัดเจนสำหรับอาเหวินอาจเป็นโชคชะตา มันได้รับศาสตรามารที่คล้ายคลึงกับอาวุธที่สร้างขึ้นจากเจตจำนงฆ่าฟัน เป็นหอกยาวสีเขียวเข้มเล่มหนึ่ง ด้ามหอกราบเรียบเรียวยาว สลักด้วยลวดลายลี้ลับซับซ้อน ถือไว้ในมือให้ความรู้สึกกระชับสบาย พอเหมาะพอดีเป็นที่สุด หอกเขียวเข้มเล่มนี้ก็มีรูปลักษณ์โดดเด่นเป็นพิเศษ ยากจะหาผู้ใดเสมอเหมือน คล้ายงูสีเขียวเข้มที่ตรงแน่วตัวหนึ่ง ใบหอกพุ่งออกมาจากปากงูที่อ้ากว้าง ดวงตางูเปิดออกเต็มที่ เปี่ยมล้นไปด้วยประกายน่าขนพองสยองเกล้าศาสตรามารทั้งสามร้อยเล่มล้วนเลือกนายของพวกมันเสร็จสิ้นส่วนคนที่เหลือได้แต่รอการหลอมสร้างรอบต่อไปในอนาคตแรกเริ่มเดิมทีผู้คนไม่ค่อยสนใจนัก เนื่องเพราะไม่มีใครเคยเห็นศาสตรามารมาก่อน แต่หลังจากศาสตรามารทั้งสามร้อยเล่มเผยโฉมออกมา ทุกผู้คนล้วนอิจฉาเลื่อมใสจนขอบตาร้อนผ่าว!ศาสตรามารแต่ละเล่มประหนึ่งชิ้นงานศิลปะ ไม่ว่าจะเรียบง่ายแปลกตาหรือวิจิตรพิสดาร ล้วนบันดาลให้ผู้คนใจสั่นหวั่นไหว!ซู่หลงเงยหน้ามอง เห็นทุกคนที่ได้รับศาสตรามารล้วนประคองศาสตรามารของตนอย่างเคลิบเคลิ้มมึนเมาฮะ? มันจู่ๆ แย้มยิ้มแทบมองไม่เห็น จากนั้นซ่อนรอยยิ้มนี้ไว้ภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึมจริงจังเมื่อครู่ม้าฝานเพิ่งส่งข้อความ
