“ข่าวสารถูกต้องหรือไม่? ไฉนเราไม่พบเห็นอันใดแม้แต่เงา?”เซี่ยซานรำพึงเบาๆ พวกมันใช้ค่ายกลล้อมรอบ ซ่อนตัวอยู่ในทะเลเมฆ หากไม่เข้ามาเพ่งมองใกล้ๆ ยากจะมีผู้ใดมองออกได้“เจ้าจะรีบร้อนอันใด!” จั่วม่อถลึงตาใส่ มันเองก็ไม่มีความมั่นใจมากนัก ข้อมูลข่าวสารของมันทั้งหมดล้วนพึ่งพาคนผู้เดียวเนื่องเพราะใต้ร่มธงของมัน มีแต่ซางเว่ยหมิงที่คุ้นเคยกับอาณาจักรทะเลเมฆซางเว่ยหมิงสืบพบที่พำนักของหนิงอี้อย่างรวดเร็ว ทุกผู้คนขบคิดคำนวณเป็นเวลานาน ดูตามแผนที่อาณาจักรแล้ว หนิงอี้จะต้องผ่านเส้นทางนี้ไม่กี่วันก่อน ซางเว่ยหมิงที่อยู่ในเมืองไป่เยวี่ย ได้ยินจากข้ารับใช้ของหนิงอี้ ว่าหนิงอี้จะเดินทางมายังเมืองซวีหลิงในอีกไม่นานดังนั้นจั่วม่อกับพวกเดินทางมาดักรอที่ตำแหน่งนี้พวกมันเฝ้ารอมาสามวันเต็ม แต่ยังไม่พบเห็นหนิงอี้แม้แต่เงาโชคดีที่พวกมันล้วนมีพลังฝึกปรือสูงลํ้า นอกจากเซี่ยซานที่บ่นพึมพำ ทุกผู้คนยังสามารถรักษาความสงบเอาไว้ได้ จงหยูหลับตาเข้าฌานสมาธิ พลังฌานแห่งเซนของมันรุดหน้าไปทุกวัน ดูแน่วนิ่งมั่นคงดั่งขุนเขาไม่เคลื่อน เหวยเสิ้งนั่งท่าดอกบัว พริ้มตาหลับเช่นกัน กระบี่ดำพาดขวางอยู่บนตัก กอรปเป็นสภาวะไม่อินังขังขอบชนิดหนึ่ง ซู่หลงไม่ได้ร่วมทางมาด้วย มันได้รับมอบหมายให้เฝ้าระวังและพิทักษ์เกาะ หากยอดยุทธ์ทั้งหมดล้วนออกจากเกาะไป ผู้อื่นอาจฉวยโอกาสบุกรังของพวกมัน เช่นนั้นแทนที่จะได้กำไรกลับขาดทุนแล้วทันใดนั้นเอง จุด