“นี่มันอะไรกัน?” จั่วม่อถามเว่ย จ้องมองทหารยันต์ทองคำดำตาเขม็ง มองดูใบหน้าที่คลับคล้ายกับตัวเองแทบไม่มีผิดเพี้ยน ต้องรู้สึกอึดอัดขัดข้องอย่างบอกไม่ถูกเว่ยกล่าวเสียงทุ้มลึก “นี่ดูคล้ายกับหุ่นเชิดสัญลักษณ์ศึกอยู่บ้าง”“หุ่นเชิดสัญลักษณ์ศึก?” จั่วม่อประหลาดใจเล็กน้อย หันกลับไปมองหน้าเว่ย “นั่นเป็นตัวอะไร? เอาไว้ใช้ทำอะไร?”“สัญลักษณ์ศึกของแต่ละเผ่า เป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของชนเผ่านั้นๆ พวกมันทรงพลังอำนาจอย่างล้นเหลือ เพียงแต่เหล่าสัญลักษณ์ศึกเป็นตัวตนอันเหนือโลก มักไม่ชมชอบยุ่งวุ่นวายกับเรื่องราวทั่วไปของแต่ละเผ่า ดังนั้นพวกมันจะประทานหุ่นเชิดซึ่งเป็นตัวจำลองของพวกมัน มีพลังส่วนหนึ่งของพวกมันให้แก่บรรดาชนเผ่าผู้ศรัทธา ในสมัยโบราณ หุ่นเชิดสัญลักษณ์ศึกมีจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน หุ่นเชิดเหล่านี้แม้ได้รับพลังจากสัญลักษณ์ศึก แต่ย่อมไม่ได้มีพลังมากเท่ากับตัวสัญลักษณ์ศึกเอง! หุ่นเชิดสัญลักษณ์ศึกบางตนยังสามารถทำหน้าที่เป็นเมล็ดพันธุ์ที่สัญลักษณ์ศึกเตรียมการไว้สำหรับตัวเอง หากสัญลักษณ์ศึกถูกทำลาย หุ่นเชิดสัญลักษณ์ศึกที่หลงเหลือจะอาศัยวิธีการลับปลุกความทรงจำดั้งเดิมของสัญลักษณ์ศึกขึ้นมา และกลายเป็นสัญลักษณ์ศึกใหม่อีกครั้ง!”คราวนี้อย่าว่าแต่จั่วม่อ แม้แต่ผูเยายังรับฟังอย่างระมัดระวังเรื่องราวเหล่านี้เก่าแก่โบราณเกินไป กระทั่งมันเองยังไม่ทราบชัดจั่วม่อใจหายวาบ ทหารยันต์คือการผสานรวมของวิชายันต์กับหุ
