ว รีบโกยอ้าวออกไปอย่างไม่คิดชีวิต นกโง่เวลานี้ไม่มีท่วงท่าสภาวะดุจยอดฝีมืออีก นางกระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง บางครั้งยังเหลียวหน้ากลับไปมอง แต่นี่ไม่ส่งผลกระทบต่อความเร็วของนางแม้แต่น้อยคลื่นแมลงทมิฬตามติดเบื้องหลังพวกมันอย่างกระชั้นชิดขณะที่แทบจะถูกไล่ตามทันอยู่รอมร่อ เหล่าเจ้าตัวเล็กพลันรู้สึกว่าเบื้องหน้ากระจ่างจ้าพวกมันออกมาจากถํ้าแล้ว!สิ่งที่ทำให้พวกมันต้องเบิกตากลมโต ก็คือฝูงแมลงพอติดตามถึงหน้าปากถํ้า พลันหยุดชะงักลงทั้งหมด ในชั่วพริบตานั้น ปากทางเข้าถํ้าอัดแน่นไปด้วยฝูงแมลง แมลงดำเหล่านี้อัดซ้อนสุมทับเป็นชั้นๆ แน่นขนัดจนไม่มีช่องว่างรอยโหว่แม้สักส่วนเสี้ยว เพียงชมดูแต่ไกล ก็สามารถทำให้ผู้คนสยดสยองจนขนหัวลุกชี้ชันภายใต้แสงแดดแผดจ้า พวกมันในที่สุดก็ได้ยลโฉมหน้าแท้จริงของแมลงร้ายกาจเหล่านี้ ที่แท้แมลงเหล่านี้ไม่ใช่สีดำ แต่เป็นสีนํ้าตาลเข้ม ร่างกายเรียวแหลมคล้ายกระสวย มีปีกโปร่งบางคู่หนึ่งอยู่บนแผ่นหลัง อาจบางทีพวกมันอาศัยอยู่ในความมืดนานเกินไป ดวงตาของพวกมันเล็กมากจนแทบมองไม่เห็น สิ่งที่น่าตื่นตระหนกที่สุด คือส่วนปากที่เต็มไปด้วยกรงเขี้ยวแหลมคม ที่ทำเอาผู้พบเห็นถึงกับเย็นเยียบจับใจเหล่าเจ้าตัวเล็กหวาดกลัวจนตัวสั่นแต่พวกมันพลันพบว่าไม่ว่าจะอย่างไร แมลงเหล่านี้ก็จะไม่ย่างกรายออกมาจากถํ้าเป็นอันขาด พวกมันค่อยคลายใจลงเจดีย์น้อยที่ซุกซน พอเห็นแมลงร้ายกาจไม่ยอมออกมาจากถํ้าความกลัวก็หายวับ
