ต้าเหริน?” เลี่ยวฉีชางฝืนยิ้มอีกรอบ กล่าวว่า “มันจึงเป็นต้าเหรินที่แท้จริง! ยังหนุ่มแน่น กลับมีพลังอำนาจถึงเพียงนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่พึ่งพาแค่โชคดี! สามารถกระทำเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ ใจคออันกว้างขวางเหนือคน ชั่วชีวิตข้าเพียงเคยพบเห็นเป็นครั้งแรก! กับบุคคลเช่นนี้ เราไม่อาจเป็นศัตรูด้วยทุกกรณี!”“ตระกูลเถียนคราครั้งนี้ตอแยศัตรูร้ายกาจเข้าแล้ว!” สวีเจิ้งเวยกล่าวด้วยอารมณ์ แม้ว่าซางเว่ยหมิงไม่มีปัญญาค้นหาเบาะแสของผู้บงการได้ แต่คนระดับสวีเจิ้งเวย ถึงแม้ว่าไม่ล่วงรู้รายละเอียดที่เกิดขึ้นทั้งหมด ยังพอจะล่วงรู้เหตุการณ์โดยคร่าวๆ“หลายปีมานี้ตระกูลเทียนเพาะสร้างความถือดีมากเกินไป”เลี่ยวฉีชางลดเสียงกล่าวแผ่วเบา แล้วสงบปากสงบคำทันที มันเป็นพ่อค้าผู้หนึ่ง ไม่คิดยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งเหล่านี้! แต่แล้วทันใดนั้นมันพลันนึกถึงสิ่งที่จั่วม่อกำชับก่อนที่พวกมันจะจากมาเป็นคำกำชับเพื่อให้แน่ใจว่าการค้าครั้งนี้จะต้องเป็นความลับสุดยอด … เลี่ยวฉีชางสะท้านใจวูบ!ทีแรกมันเพียงคิดว่าผู้อื่นไม่อยากดึงดูดความสนใจ แต่ยามนี้ลองคิดทบทวนดูอีกที สมควรไม่เรียบง่ายปานนั้น!จั่วเหล่าป่านไม่ใช่บุคคลรวบรัดธรรมดาจริงๆ!
