ันถูกลากกลับไปในการต่อสู้กับทหารยันต์ทองคำดำที่ไม่รู้จักตาย ด้วยสภาพของมันในเวลานี้ มีแต่หนทางตายสถานเดียวจั่วม่อแค่นเสียงหนักๆ ผนึกพลังส่วนเสี้ยวสุดท้ายในร่าง บนฝ่าเท้าพลันปรากฏชั้นแสงสีทองจางๆ ชั้นหนึ่งท่าเท้าอีกาทองคำ!กระทืบเท้าใส่พื้นสุดแรงกำลัง จั่วม่อร่างสาดวาบ กลายเป็นเงาเลือนรางสายหนึ่งในบัดดล!เปรี้ยง!กู่เซี่ยงเทียนที่กำลังถอยกรูดอย่างไม่คิดชีวิต ทันใดนั้นสองเท้าหยุดกึก ปากเม้มแน่น ดวงตาถลนโปนโตดุจปลาตาย!ปัง!จั่วม่อกระทั่งเรี่ยวแรงอึดสุดท้ายยังใช้ไปจนเกลี้ยงฉาด ร่างส่ายโงนเงนกลางเวหาอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ราวกับถุงทรายเก่าดิ่งลิ่วลงมา กระแทกใส่พื้นเสียงดังสนั่นลั่นโลกมารดามันเถอะ เจ็บปวดเหลือเกิน!ร่วงฟาดพื้นอย่างหนักหน่วงถึงเพียงนี้ จั่วม่อแยกเขี้ยวยิงฟันอย่างเจ็บปวด กระดูกกระเดี้ยวแทบหลุดกระจายเป็นชิ้นๆ ได้แต่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น หอบหายใจอย่างตะกละตะกลาม ไม่คิดกระดิกแม้แต่ปลายนิ้วรอจนสามสหายมาพบจั่วม่อนอนนิ่งอยู่บนพื้น ล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรงแต่เมื่อพวกมันโถมเข้ามาถึง ตรวจพบว่าต้าเหรินเพียงแค่เหน็ดเหนื่อยสิ้นกำลัง ไม่ได้รับอันตรายร้ายแรง พวกมันรีบแบกจั่วม่อขึ้นหลัง รวบรวมทรัพย์สมบัติสินสงคราม มุ่งหน้ากลับไปยังเกาะเต่าโดยเร็วที่สุดเกาะเต่าพอเห็นจั่วม่อถูกแบกกลับมา พลันแตกระเบิดแทบถล่มทลาย!ทุกผู้คนสีหน้าน่าเกลียดสุดทนดู โดยไม่ต้องเอ่ยคำที่สอง กงซุนชาเรียกรวมกำลังท
