จดจ่อรวมรั้งราวกับกระแสนํ้าถาโถม ทะลักทลายดั่งเขื่อนแตก!กระบี่หนักผลึกทองที่ชูขึ้นสุดล้า พลันตวัดฟันลงอย่างกราดเกรี้ยว!“ตัดอเวจีลึกลํ้า!”วู้ม!สุ้มเสียงประหนึ่งท่อนซุงยักษ์หมุนคว้างออกมา สะท้านขวัญวิญญาณผู้คน! พื้นที่ว่างรอบข้างถึงกับบิดเบี้ยว กระบี่มหึมาราวกับดาบฟันขาม้าขนาดยักษ์ คล้ายพุ่งขึ้นมาจากห้วงลึกของอเวจีไม่มีร่องรอยของความสว่างแม้แต่น้อย!ดำมืดและลึกลํ้า!คมกระบี่ไม่ว่าผ่านไปยังที่ใด ล้วนปรากฏเหวอเวจีอันลึกลํ้าไร้ก้นบึ้งเป็นทางยาว!ม้าฝานกับเหนียนลู่พากันลงมือโดยพร้อมเพรียง!ปราณกระบี่สีเทากับเจตจำนงกระบี่สีเขียวเหินร่อนตามติดผสานรวมเข้ากับปราณกระบี่ดำมืดไร้ก้นบึ้งของเหลยเผิง ราวกับลูกนกกระจอกหวนคืนรัง!ปราณกระบี่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน เหวลึกดำมืดใหญ่โตขึ้นอีกส่วนหนึ่ง!นี่เป็นพลังที่คล้ายสามารถกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ปลูกฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความกลัวไว้ในใจผู้คน!เสียงร้องอย่างแตกตื่นตระหนกดังออกมาจากอากาศธาตุเจ้าของแผ่นจานพันมณีแดนลวงค้นพบอันตรายอย่างฉับพลันฉากที่อยู่ใกล้เคียงกับเหลยเผิงกับพวกทั้งสาม พลันแปรเปลี่ยนกลับกลายอย่างรุนแรง คล้ายกับว่าอีกฝ่ายพยายามจะแทรกแซงและก่อกวนพวกมันเหลยเผิงดูเหมือนไม่แยแสสนใจลูกเล่นเล็กน้อยนี้ ปราณกระบี่ที่ล้นทะลักอยู่ในมือ ฟันใส่ตำแหน่งที่เหนียนลู่ชี้บอกอย่างแม่นยำ!ชั่วพริบตาที่ปราณกระบี่ฟาดฟันลงอย่างถนัดถนี่ กาลเวลาคล้ายหยุดชะงักไปชั่ววูบบึม!ทุกผู้ค
