จั่วม่อรู้สึกว่ารอบข้างแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลันบุรุษกลางคนเบื้องหน้ามันยังคงจ้องมองมันอย่างเย็นชา แต่ม้าฝานกับพวกที่เดิมทีอยู่ข้างกายมันกลับหายสาบสูญไปเกิดอะไรขึ้น?จั่วม่อหรี่ตาลงตามสัญชาตญาณ“ไม่ต้องค้นหาแล้ว” บุรุษกลางคนเยาะหยันเสียงเย็น “แผ่นจานพันมณีแดนลวง ระดับหก หากเจ้ามิใช่หยวนอิง อย่าคิดหมายหนีรอดไปได้! อย่าได้ดิ้นรนเสียแรงเปล่าจะดีกว่า”ตัวโง่งม! จั่วม่อคิดในใจ ร่างพลันหายวับไปจากจุดเดิมปรากฏขึ้นด้านหลังบุรุษกลางคนในชั่ววิบตา หัตถ์ขวาราวกับอสรพิษร้ายฉกวาบออกจากรัง แทงใส่แผ่นหลังผู้อื่นอย่างแยบคาย!แต่แล้วกลับทะลุผ่านไปอย่างแปลกประหลาด!พริบตาที่หัตถ์ดาบแทงออกไป จั่วม่อสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อยผิดท่า!ร่างที่อยู่เบื้องหน้ามันสั่นไหววูบ แตกระเบิดเบาๆ แล้วหายวับไปต่อหน้าต่อตาภาพมายา!“ฮ่าฮ่า!” เสียงหัวร่ออย่างโอหังลำพองของบุรุษกลางคนดังมาจากรอบด้าน สะท้อนก้องไปมาไม่ขาดสาย “โหดเหี้ยมดุดันอย่างที่คาด! แต่ก่อนอื่นเจ้าจะไม่ถามไถ่สักคำหรือ ว่าข้าลงมือกับเจ้าเพราะเหตุใด?”จั่วม่อฉุกใจคิด แสร้งเป็นคล้อยตามคำของอีกฝ่าย “เจ้าเป็นใคร? ไฉนคิดฆ่าข้า?”“เฮอะ! ต่อให้เจ้าไม่ถาม ข้าก็จะให้เจ้าทราบกระจ่างอยู่ดี! เจ้าจะได้เข้าใจว่าเจ้าต้องตายเพราะเหตุใด! ข้าเรียกว่ากู่เซี่ยงเทียน ในอดีตเคยเป็นหนี้ตระกูลเยิ่นอยู่มาก ยังไม่ทันจะได้ชดใช้ พวกมันกลับตกตายใต้เงื้อมมือเจ้า ข้าไม่สนใจว่าระหว่างพวกเจ้ามีข้อบาดห
