่วม่อเคยใช้ ทหารยันต์ที่ตรงหน้ามีขนาดเล็กกว่ามาก ใกล้เคียงกับร่างคนจริง อีกทั้งรูปโฉมยังดูเหมือนจริงเป็นอย่างยิ่ง มันผู้นี้ใบหน้าเย็นเยือก ร่างคล้ายหล่อหลอมจากเหล็กกล้ารูปร่างกล้ามเนื้อคมชัดหมดจด ส่องประกายดุจโลหะแวววาม ไม่ได้สวมเกราะ มีเพียงเรือนร่างงดงามสมบูรณ์แบบเยี่ยงบุรุษเพศสองเท้าเปล่าเปลือย ดวงตาว่างเปล่าไร้อารมณ์ดุจคนตายมันจ้องมองจั่วม่ออย่างเย็นชาจั่วม่อขนหัวลุกเกรียว ทหารยันต์ตรงหน้าสร้างแรงกดดันให้แก่มันอย่างที่ไม่เคยเผชิญมาก่อน มันรู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายกระหายเลือดจ้องตะครุบ ไม่กล้ากระดิกตัวแม้แต่น้อย!“ฮ่าฮ่า! ได้ตายใต้เงื้อมมือทหารยันต์ระดับหก ทั้งยังได้ตายภายในแผ่นจานพันมณีแดนลวงระดับหก ความตายของเจ้านับว่าคุ้มค่าแล้ว!”ทหารยันต์…ระดับหก?จั่วม่อแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ ม่านตาหดแคบลงในบัดดล!ทันใดนั้นทหารยันต์ทองคำดำตรงหน้ามันพลันหายวับไป!ผิดท่าแล้ว!จู่ๆ เงาร่างเลือนรางของขาข้างหนึ่งวูบขึ้นตรงหน้ามัน!จั่วม่อใจหายวาบ สองแขนดีดผึงขึ้น ประสานไขว้ป้องกันอยู่เบื้องหน้า แต่แล้วสองแขนคล้ายกรอบไม้ที่บอบบาง ถูกเตะจนสะบัดเริดไปทันควัน!ปัง!จั่วม่อรู้สึกราวกับเพิ่งถูกปิศาจแรดพุ่งชนอย่างถนัดถนี่ มันประหนึ่งถุงทรายเก่าใบหนึ่ง ร่างปลิวลิ่วไปด้านหลังอย่างไม่อาจหยุดยั้ง!พลังอันน่าสะพรึงกลัวนัก!จั่วม่อตื่นตระหนกสุดระงับ มันถึงกับพ่ายแพ้ผู้อื่นในด้านพลังกาย!นี่จะเป็นไปได้อย่างไร?นับตั้งแต่มั
